αν με ρωτούσαν τι είναι για σένα η πατρίδα σου..
θα απαντούσα το προκύπτον αποτέλεσμα από την κόψη του σπαθιού την τρομερή..............
και διόλου η έκπληξη του συνομιλητή θα με ενδιέφερε
είναι βράδυ και ακούω μουσική που θυμίζει βροχή σε καταιγίδα
η πατρίδα μου είναι το μεσοδιάστημα ανάμεσα από τις καταιγίδες πλημμυρισμένο με τ άγαθά όλης της γης
μαζί με την ευγνωμοσύνη που αποδίδεται με τιμές από την τρομερή του σπαθιού κόψη που μας σμιλεύει την όψη της ελληνίδας ψυχής.........
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου