Από την αρχική περίοδο του εξευτελισμού (ο οποίος πάντα παραμένει και υποβόσκει επανερχόμενος μαζί με τάσεις αυτο-υποτίμησης) περάσαμε στην περίοδο του φόβου (ο οποίος, επίσης, πάντα παραμένει και υποβόσκει επανερχόμενος σε στιγμές). Μετά από την κυριαρχία των περιόδων του εξευτελισμού και του φόβου -υποτίθεται πως- αποφασίσαμε να περάσουμε στην περίοδο της ελπίδας (αυτό ήταν το σύνθημα).
Μόνο που δίχως πλάνο και όραμα, δεν έχει περιεχόμενο η ελπίδα, καρδιά μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου