Με την πένα,
χαράζω ανέμου πτυχές
Εσύ, λείπεις
Η θύμηση με αμμοθίνες
οργώνει την έρημο του χρόνου
Ευωδιές, θαλασσινή άλμη, λεβάντες γαντζωμένες
Σκουλαρίκι, σπαστά μαλλιά
Η πένα χαράζει το αειπάρθενο τίποτα
Η γάτα κρύφτηκε
Θραύσμα του
αγέρα από την ράχη τινάζει
Νερό, πηγή, γαρμπής τρελός το στόμα μου με χαμομήλια
φιλάει
Κι εγώ χορτάρι γίνομαι
τρελό αναμαλιασμένο , σκόνη στην κοιλιά του αέρα χορεύω
Φιλί φωτιά,
Θρέψη ονείρου
Εσύ, λείπεις
Την άρνηση στο κατώι της ύλης μου κλείδωσα
Αν δεν ερχόταν τ όνειρο, δεν θα είχε γεννηθεί το φιλί
Αν δεν είχα στη γλώσσα μου βροχή, δεν θα είχαμε οι δυό μας, ονειρευτεί
Εσύ λείπεις
Ταξιδιώτης μισός,
ονειροπόλος το άλλο μισό
Φεγγίτης το στέρνο μου
Φυσσομανά η άνοιξη,
Γαστέρα γεννά άνθη η μνήμη
ο χειμώνας χιονίζει μπουμπούκια ροδιάς
ζεστά φτερά τυλίγουν την καρδιά
η απουσία ομόρφηνε την άμμο κι η πένα ξεχόντρισε τ αλφάβητο
Ω..! λίκνο της ψυχής μου εσύ
Μπουκωμένη χιόνι σφίγγω τα χείλη, λιώνει,ο πάγος στη ζεστή μου
γλώσσα
Τρέχα νιφάδα τρύπωσε στον λοβό .... ψιθύρισε
Το μικρό μου όνομα που ξέχασε να μου ζητήσει
Τελέσσιλα
Τελέσσιλα
Με λένε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου