Ηθελα να σου γράψω γράμμα
Κανονικό, σαν τα παλιά
Να σου πω κάτι ασήμαντο και μικρό
Χωρίς να λείπεις εσύ, αλλά σαν εσύ
Να μιλήσω γι αγάπη
σαν να λέω προσευχή
Να στείλω σήματα μορς όπως παλιά
Κι αυτά να έγραφαν άγραφα και λεπτεπίλεπτα στο χαρτί
Να σου γράψω πέρα από τα καθημερινά και τα επαναλαμβανόμενα
Κάτι σαν χορωδία μαζί με αρμόνιο και βιολί
Τα σήματα να έφτιαχναν την συστοιχία
και να καταγράφονταν ατυπα στο χαρτί χνάρια
Μια φράση μόνο ανθρώπινη
Πού να το στείλω;;
Πού είσαι;;
Πες μου μια λέξη ή μια συλλαβή ή έναν τονισμό ή ένα σημείο στίξης
κι εγώ θα καταλάβω
Θα στο ταχυδρομήσω με την αναφορά σε σειρά όπως αυτή που σου ζητώ
Πριν λίγο πέρασα κάτω από μια δάφνη, σπαθιές τα φύλλα και μπουμπούκια χοροπήδαγαν παντού
Φυσούσε βοριά το πρωί
Σήκωσε η σπαθιά μια συλλαβή
Της την χάρισα, μια και θα την έφτανες, εσύ
Νέον Χρονολόγιο Μάιος 2022
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου