Το αστείο παύει να είναι αστείο
οταν καθρεφτίζει τον εαυτό μας
Εξακολουθεί να είναι αστείο
για τον αφηγητή, οταν δεν καταλαβαίνει
οτι εξομολογείται , κομψά και με υπεκφυγή
τα χάλια του
Το μόνο αστείο που ακόμη κι εγώ θα γελούσα αυτή τη στιγμή
θα ήταν εαν, μια γάτα χαλούσε την αλληλοδιαδοχή των ύπουλων σχεδίων
Αλλά, θα προλάβαιναν να φωνάξουν τον Φάμπρ να την τεντώσει και να την κρεμάσει
στα επισημα κτήρια της πόλης
διδάσκοντας τέχνη με βοηθό τον μπακό
Πάλι--γιά άλλη μια φορά-- ο έσχατος γραφέας θα είχε χάσει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου