Συντριμμός ρέει στην αορτή μας
Ο χρόνος σωριάστηκε και απλώνονται τα μάτια να δούν πιό πάνω από το πάνω
πιό μακριά από το μακριά
πιό διαυγώς από την διαύγεια
Βελόνες μέσα από τις κόρες τοξεύουν την καρδιά μας
Το ξερα , το αισθανόμουν
Η ύστατη του ανθρώπου μάχη είναι η μάχη με τον εαυτό του
Το βλεπα στην απεικόνιση και στην αποτύπωση
Σημεία και στίγματα πέφταν βροχή στο μέτωπό μου
Τράνταζαν τους νευρώνες μου να μου πουν ως αγγελτήρια
αυτό που ψηλαφούσα αλλά δεν το ομολογούσα
Στο ύστατο κλικ , την καρδιά του σκότους την συντηρούμε εμείς
Συντριμμός πλημμυρίζει τα σπλάχνα μας
Μετά την ανάγνωση (εδώ βρισκόμαστε) η μέχρι τελικού φωτονίου μετάνοια
Μπροστά μας η καρδιά του σκότους κανιβαλίζει τα παιδιά μας
Συντριμμός σαρωτικός
Για να σώσουμε τα παιδιά σώζουμε την καρδιά μας
Τρυπάμε το σκότος και ότι αυτό κουβαλά
Θραύσματα από την πτώση
Και μόνο ο Χριστός λάμπει, μόνο ο Μίνσκιν, μόνο όσοι αγαθοί έδωσαν την ζωή τους
επειδή ήταν ή είναι ή έγιναν αγαθοί και αλλιώς δεν μπορούν να ανασάνουν αν βγούν από το αγαθό
Ποιές λέξεις και ποιοί συλλογισμοί μέσα στο αιματηρό τοπίο της συμφοράς ;;
Η έκρηξη ή θα σώσει την βαθειά ροή της ψυχής και την αγάπη ή θα μας αποτινάξει
Συντριμμός σε κάποιο τόπο ιερό
Ενα σήμαντρο, η Παναγιά, ο απήγανος με τρέμουλο να μας τραβά
και εμείς να αποζητούμε την κάθαρση στο ελάχιστο υλικό μας περίβλημα
ως μεταλλωρύχοι της πιό υπαρξιακής εξόρυξης στα φωτεινά της ψυχής μονοπάτια
Τα παιδιά είμαστε εμείς
Εμείς θα τραβήξουμε από τον πάτο του πηγαδιού τον εαυτό μας
Εμείς, για να γίνουμε ασπίδες στα έρμα παιδιά μας
Συντριμμός στα πέλαγα, στα άνθη, στα κοτσύφια
Συντριμμός και θραύσματα στης αγάπης τα πεδία
Χρονολόγιο εκ των έσω προς έσω 18/06/2022
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου