Πέμπτη 16 Ιουνίου 2022

Κι εγώ που ήθελα να σου γράψω για το πόσο σ αγαπώ





Ερμη πατρίδα και θρυμματισμένος ο χρόνος 

Κι εγώ που ήθελα να σου γράψω για το πόσο σ αγαπώ, 

θα πρέπει να βρω μια λέξη, ένα μολύβι και μια καρδιά που ν αντέχει 

να μείνει ορθάνοιχτη σε μιά ερεβώδη  εξάλειψη της έκφρασης των εσωτερικών, της υπόστασης

 στοιχείων 

Η αγάπη η μόνη καταφυγή από το πλήγωμα ολης  της πλάσης από τον μαύρο χάρο και του ανθρώπου άγριο φονιά 

η αγάπη..... 

έχει περικυκλωθεί, την στοχεύουν χιλιάδες στόματα από κάνες και πολυβόλα 

Έπειτα εγώ εγεννήθην ελληνίδα  από τα βάθη της χρονικής διαδρομής 

Ο συντριμμός της αδυναμίας να λευτερώσω την πατρίδα,αργά και σταθερά με καταπίνει

Και πώς να βρεθώ στο άπειρο  της αγάπης πεδίο, χωρίς τα φτερά μου και δίχως το πέταγμα στα 

γαλάζια ύψη,  της ψυχής 

για το αντάμωμα με  δυνατή πνοή της ανάσας του ουρανού και του άπειρου;;

Πώς να σε πλησιάσω ;; σα μορφή από ΄δακρυ;; οχι, δεν θα σε πλήγωνα 

 Το μόνο  θεμέλιο του κόσμου  αγάπη

Εκεί κτυπιέται και εκεί η καρδιά μου καθε μέρα και κάθε λεπτό τραυματίζεται

Και την πληγή ολομόναχος κάποιος την γιατρεύει  ή παραιτείται 


Θέλω να σου γράψω πόσο σ αγαπώ από πάντα και γιά πάντα 

αλλά ο χαμός της ελλάδας είναι ο τάφος μου 

Κι οι άνθρωποι..... λες και δεν γεννήθηκαν εδώ αλλά είναι άλλοι, είναι ξένοι για μένα 

Δε ξέρω πόσο χρόνο έχω σ αυτή την συφορά να αντέξω να είμαι παρούσα.....

Το έρεβος με σκοτώνει και εγώ ειμαι ενα ελάχιστο μικρό στοιχείο και ανεξιχνίαστο

Θέλω να σου γράψω πόσο σ αγαπώ μέσα σε όλο τον χαλασμό , αλλά δε βρίσκω λέξεις να το 

περιγράψω

Ενα αλλο λεξιλόγιο για όλα αυτά κάποια στιγμή ίσως να γραφεί αν μείνουν ζωντανοί κάποιοι λίγοι 
άνθρωποι    


Πόσο θέλω εσύ να μείνεις ζωντανός 

Εσύ θα μπορούσες να επανασυνθέσεις τις λέξεις 

Εγώ μετράω χαρακιές και μαχαιρώματα στο κάλλος και παρατηρώ τα παιδάκια να θυσιάζονται 

στα μαύρα σκοτάδια και όλο αυτό το φοβερό να μην είναι σε πολλούς ορατό


 Αυτό με σκοτώνει ....Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, αιμμοραγώ 

Πόσο σ αγαπώ, δεν λέγεται με λέξεις 

Τούτο  το καλοκαίρι αν η ελλάδα βουλιάξει θα καταφύγω σ ένα ηφαίστειο θα περιμένω να εκτιναχθεί 

και σαν σκόνη θα σκορπίσω 


Αν βρεις στάχτη στην γλάστρα σου με το κόκκινο γεράνι , φυτεψέ την στην καρδιά της σιμά στην ρίζα
αγκαλιά της   

--------------------------------------------------------------------

χρονολόγιο εκ των έσω  προς τα έξω

16/06/2022







Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

..............FLASH

ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Ξάφνου μιὰ ὁμάδα μαύρων σκύλων ὅρμησε πάνω στὴ σκηνή. - Αὐτὸ δὲν τό ῾χαμε προβλέψει, οὔρλιαξε πανικόβλητος ὁ θεατρίνος. Μίλτος ...