ξαφνικά βρέθηκα σε τοπίο στεφανωμένο από αμπέλια και ελαιώνες
στις όχθες του ποταμού βρήκα ένα κομμάτι κρύσταλλο , μάλλον από σπασμένη φρουτιέρα
ο ήλιος έλαμπε , έτρεξα σ ένα λόφο μικρό
και από την κορυφή με το κρύσταλλο βυθίστηκα στους μακρινούς αμπελώνες
τα χρώματα των καρπών κελάρυζαν ερωτικά με τον ποταμό
Αρώματα σε έκρηξη , απήγανοι, δαμάσκηνα, ροδώνες , εσπεριδοειδή , φρούτα αποξηραμένα
γλυκόριζες, ζεόλιθοι ορυκτοί , βανίλιες όρμησαν σε έκρηξη στο κρύσταλλο
και με φίλησαν
Ροδώνες ξεχύθηκαν στον ορίζοντα αγκαλιασμένοι με το ασημί της εληάς
Πόσο έμεινα ;;
..........για πάντα δηλαδή μία αιώνια στιγμή
(διάθεση ημέρας ως αντεπίθεση στην βαρβαρότητά τους )
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου