Νεροσυρμή

Όχθη καταπράσινου λειμώνα,

εσύ

η γή ολάκερη να ξεραθεί

ο φλοιός σε σκληρούς ρόζους να χωριστεί

φρυγμένα χείλη

σταγόνα νέκταρ η πρώτη βροχή,

από τα μάτια σου,

εσύ

θυελλώδης νεροσυρμή

εγώ νερό και εσύ η κοίτη μου

με κοχύλια σφηνωμένα τις περισπωμένες και τα θαυμαστικά

(από ηλεκτρόδιον)(μικρό απόσπασμα)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου