"......ξυλάρμενοι στην καρδιά τού Αιγαίου-στό κέντρο-,
δίχως εξάντα και πυξίδα,δίχως όργανα και βελόνι να τα φτιάξουμε
απ την αρχή,με τον τραμουντάνα να μας καμακώνει και να μας ρίχνει
σε σπηλιάδα..................
δίχως των αντρών τον αρχαίο χορό ,να μας κρατήσει το ίσο......
Αιγαίο----
..................ακυβερνησία στα ανοικτά της Δήλου........
με τις δύο μπάλλες υψωμένες στόν ιστό πάνω από την γέφυρα,
αναγκαίο δηλωτικό της κατάστασης......
Η έννοια μας είναι να μετατραπούμε σε καραβοφάναρο....μέχρι το βράδυ.
Αιγαίο--
".......φιλί με τεντωμένη χορδή την φλέβα,
σαν ακροβάτης,σε τραγική ισορροπία ,στήν ακμή της λεπίδας,
που λίγο πρίν θρυμμάτισε τον φόβο του θανάτου...."
Αιγαίο-
".......πλεύση σε μαύρη θάλασσα,
στην σφικταγκαλιασμένη κυματοειδή ρίγα ,
τού έρωτα και του θανάτου,
κρατώντας με σκληρό αγώνα γερό σκαρί,
γιά να κεράσεις ρακή τον χάρο....ως ισος και άξιος σύντροφος.."
"...........στήν άλλη πλευρά τού ουρανού,με πλεύση
στην μαύρη θάλασσα...."
Κάθε βράδυ .Αυτόν τον Αύγουστο,τούτου του καιρού,
με το λιοπύρι την μέρα και την παγωνία του φόβου..
κάθε βράδυ.....................
Πάναγιά μου απόδιωξε τον φόβο του χαμού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου