Εχοντας επίγνωση των δεινών μας το μόνο που μπορώ να πω, μέρα Δευτέρα, με ζέστη (ή κουφόβραση ανάλογα με τα κέφια του καιρού) με το μέλλον να τρέχει ως παρελθόν , με το παρελθόν να περιμένει σαν μανιακός, με το παρόν να παίζει σκάκι χωρίς να γνωρίζει ποιά είναι η βασίλισσα και ποιός ο ίππος, επανέρχεται ένας εφιάλτης μιας Κυριακής στην καραντίνα
ήταν λέει η χώρα μας ένα γήπεδο (όπως το λένε οι Γερμανοί) πάνω σ ένα βράχο που ήταν κέντρο του πλανήτη(όπως το λένε οι υπόλοιποι Δυτικοί)
στο γήπεδο λοιπόν έπαιζαν οι ομάδες οι γνωστές και με zoom δορυφορικό οι οπαδοί παρακολουθούσαν μέσα από μια τεράστια οθόνη που σκέπαζε όλη την χαμένη μας γη
εν τω μεταξύ όλοι ειχαν γίνει φανατικοί, διαφόρων αγαπημένων τους θεμάτων, οπότε έπεφτε χρήμα πολύ
--η ομάδα των ιών κόντρα στην ομάδα λοάτκι
--η ομάδα των ΑΤΜ κόντρα στην ομάδα ανέργων
--η ομάδα των φεμέν κόντρα στην ομάδα των αντρών
--η ομάδα παρτάλι κόντρα στην ομάδα των άφυλων
κοκ
Οι παράξενοι που παραμίλαγαν και λέγαν και κανά λογικό
είχαν τιμωρηθεί να είναι οι βασταφυλαρούχες
ΕΑΝ η μπάλα έπεφτε στον γκρεμό ο βασταφυλαρούχας της βάρδιας θα έπρεπε να πέσει (σαν το Σούλι) να την πιάσει
Ο βασταφυλαρούχας (κάτοχος και κάποιας λογικής)σκοτωνόταν και οι οπαδοί ζητωκραύγαζαν
Κι ήταν και καλό παιδί κι εγώ πώς θα μάθω ιστορία που αυτός την ήξερε απ΄εξω κι ανακατωτά
..........Σ αυτό το σημείο ξύπναγα και φτιάχνοντας τσάι το παρήγορο ήταν οτι στον εφιάλτη έλειπαν οι Μογγόλοι
.............Σας είπα τ όνειρο μη τυχόν κι είναι καλός οιωνός
Δηλαδή
Ισως πεθάνουμε ίσως μισοπεθάνουμε
αλλά ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΦΕΣΙ
Αυτό είναι το αισιόδοξο της ιστορίας
ΑΣ
.........................
φωτό Alex Howitt
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου