Νοσταλγία αβάσταχτη,για τον πολιτισμό που θρυμματίσαμε για να κρατήσουμε καθρεφτάκια με μπιχλιμπίδια και λαμπάκια
λες.......και είμαστε "ιθαγενείς" πρωτόγονοι.
Ο ποιμενικός πολιτισμός κάποτε διέτρεχε το σώμα του τόπου μας
Διαπερνούσε και το αστικό τοπίο
Λες και κάποιο αόρατο χέρι ασβέστωνε με χνάρια τα βήματα των μικρών παιδιών στις πόλεις.
Η νοσταλγία δεν είναι επιθυμία επιστροφής (διότι αυτό δε μπορεί να συμβεί και ούτε είναι ζητούμενο άλλωστε)
Η νοσταλγία είναι η ανθρωπιά και ο σεβασμός που απέπνεε ο κοινός κόπος και ο κοινός κάματος στηρίζοντας και οικοδομώντας το Κοινό μας.
Πάμε να μιλήσουμε για τα ξεμπερδέματα δίχως να μείνουμε μισοί
ή και τίποτε και κάθε τόσο φυτρώνει η πανώλη με μεγεθυντικό φακό να σε κοιτάνε ως ύποπτο εθνικιστή. με σκοπό να δηλώσεις το γενεαλογικό σου δέντρο από καταβολής κόσμου
Προσωπικά απαντάω καρουζικά σε άπαντες
" ΕΣΥ ποιός είσαι;; ΕΓΩ δεν είμαι"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου