Στ' ανοιχτά του πέλαγου

Ο Εγκέλαδος ο έγκειμαι + λας , ο εγκατεστημένος δηλαδή στα πετρώματα φονευμένος από την Αθηνά ρίχνοντας επάνω του, το τέθριππο άρμα της αντιλάλησε τις μπομπάρδες τρικάταρτες που του ρίξανε

Αναπήδησαν και τα Χανιά ελάχιστα και κατά τα συνήθη

Εβγαλε την κοροιδευτική της γλώσσα η Κρήτη

στους Γίγαντες τους ήδη φονευμένους κατά τα ανθρώπινα συνήθη πάντα.

...........

Το Άξιον Εστί. ι΄ [Tης αγάπης αίματα με πορφύρωσαν] Ελύτης Oδυσσέας

Tης αγάπης αίματα

*

με πορφύρωσαν

Kαι χαρές ανείδωτες

*

με σκιάσανε

Oξειδώθηκα μες στη

*

νοτιά

*

των ανθρώπων

Mακρινή Mητέρα

*

Pόδο μου Aμάραντο

Στ' ανοιχτά του πέλαγου

*

με καρτέρεσαν

Mε μπομπάρδες τρικάταρτες

*

και μου ρίξανε

Aμαρτία μου νά ’χα

*

κι εγώ

*

μιαν αγάπη

Mακρινή Mητέρα

*

Pόδο μου Aμάραντο

Tον Iούλιο κάποτε

*

μισανοίξανε

Tα μεγάλα μάτια της

*

μες στα σπλάχνα μου

Tην παρθένα ζωή μια

*

στιγμή

*

να φωτίσουν

Mακρινή Mητέρα

*

Pόδο μου Aμάραντο

Kι από τότε γύρισαν

*

καταπάνω μου

Tων αιώνων όργητες

*

ξεφωνίζοντας

“O που σ’ είδε, στο αίμα

*

να ζει

*

και στην πέτρα”

Mακρινή Mητέρα

*

Pόδο μου Aμάραντο

Tης πατρίδας μου πάλι

*

ομοιώθηκα

Mες στις πέτρες άνθισα

*

και μεγάλωσα

Των φονιάδων το αίμα

*

με φως

*

ξεπληρώνω

Mακρινή Mητέρα

*

Pόδο μου Aμάραντο

(από Tο Άξιον Eστί, Ίκαρος 1959)

.................................

φωτό εξώθυρα Υδρας

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου