Ναι ,πράγματι,..όλος ο κόσμος είναι μιά σκηνή
αλλά η διανομή των ρόλων είναι άθλια...παραφράζοντας τον Όσκαρ Ουάιλντ
...........................
Όλο και περισσότερο θυμίζουμε την Κύρου Ανάβαση
Εκείνη την επιστροφή -συντεταγμένη όμως-ενός στρατού χαμένου και με πιθανότητα να μην βρει την θαλασσια διέξοδο
η θάλασσα ευρέθη και ο στρατός δικαιώθηκε
Η δικαίωση είναι οτι, αυτό που διανόηθηκες το έβαλες σε εφαρμογή και το πραγματοποίησες ....το αδιανόητο
Βιώνω μέσα μου με συντριβή την απουσία της έννοιας -εμείς-
Ποιοί εμείς ;;
Οι εκτός παραγωγής ή οι εντός;;
Οι εργαζόμενοι ή οι απασχολήσιμοι
Οι προγραφόμενοι άνεργοι;; ή οι εθελοτυφλούντες;;
Οι ευρωπαιόπληκτοι ή οι ασκητές των αγίων χωμάτων
Το -εμείς-αποτέλεσε την σχέση μεταξύ μας κουβαλώντας όλα τα αυτονόιητα Κουβαλώντας ζωή και θανή
Αλλά το εμείς μόνο μέσα από τον ιερό κάματο δομεί την χρονική στιγμή που δύνασαι να ομιλήσεις με
πληθυντικό
(σχολιασμός του 2018)
..............................................
Πηγή Άκλιτον ΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου