2022
Πού στο καλό κατοικεί η λεγόμενη προσωπική εμπλοκή;;
Πού πήγε και τι απέγινε;
Μην έχασε το προσωπό της;;
Μην έπεσε στην θάλασσα η τιμή της;;
Κι αν δεν έχουμε;; μη εν τέλει χάνουμε το πρόσωπό μας;;
Μας κάνουν σα τα μούτρα τους;;
Κι αν το πετύχουν αντί για όνομα θα ΄χουμε έναν κωδικό που θα
υπόκειται σε reset κάθε τόσο;;
(από τα επιχειρήματα μου -ένα εξ αυτών-της αίτησης διαζυγίου μου με την έννοια "λαός")
υπογραφή , έλασσον στοιχείο της πατρίδας μου Ελλάδας
-------------------------------------------------------------------------
2018
Πού στο καλό κατοικεί η λεγόμενη προσωπική εμπλοκή;;
Καμία δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να επιδιωχτεί χωρίς το στοιχείο της προσωπικής εμπλοκής του υποκειμένου με τις ενέργειές του που είναι η έσχατη αρχή κάθε ευπρέπειας και κάθε διανοητικής εντιμότητας.
Όργουελ σήμερα . Ξανά και από την αρχή
Αντιγράφω από τον "Σοσιαλισμό του Οργουελ" του Ζαν Μισεά
"Πέρα από τους κλασικούς μηχανισμούς της αστυνομικής τρομοκρατίας, ο Οργουελ κατανόησε πολύ γρήγορα ότι καμιά ολοκληρωτική οργάνωση δεν θα μπορούσε να λειτουργεί για μεγάλο διάστημα χωρίς την ανάπτυξη ενός νέου τύπου «διανοούμενου» και της ειδικής πρακτικής του: της ιδεολογίας. Οχι με τη μαρξιστική έννοια του όρου (ένας λόγος που εκλογικεύει ασυνείδητα ταξικά συμφέροντα) και ακόμη λιγότερο με τη φιλελεύθερη έννοια (κάθε είδους ηθική ή φιλοσοφική πεποίθηση, που αποβλέπει στο να ασκεί επίδραση πέρα από την ιδιωτική σφαίρα). Αλλά με την έννοια ενός πρωτόγνωρου (τουλάχιστον σε αυτή την κλίμακα) διανοητικού καθεστώτος, που απλώνει τις ρίζες του στην αγάπη για την εξουσία και που προκαλεί στους ζηλωτές του μια γενική αναισθησία του ηθικού αισθήματος".
Υπενθυμίζουμε ότι ο Οργουελ, διαφορετικά από τους διανοούμενους της αριστεράς σήμερα, γνώριζε ακόμα να διακρίνει τέλεια τον εθνικισμό από το δέσιμο του ανθρώπου με τη γενέθλια χώρα του και από την πατριωτική αφοσίωση (…)
Καμία δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να επιδιωχτεί χωρίς το στοιχείο της προσωπικής εμπλοκής του υποκειμένου με τις ενέργειές του που είναι η έσχατη αρχή κάθε ευπρέπειας και κάθε διανοητικής εντιμότητας.
Όργουελ σήμερα . Ξανά και από την αρχή
Αντιγράφω από τον "Σοσιαλισμό του Οργουελ" του Ζαν Μισεά
"Πέρα από τους κλασικούς μηχανισμούς της αστυνομικής τρομοκρατίας, ο Οργουελ κατανόησε πολύ γρήγορα ότι καμιά ολοκληρωτική οργάνωση δεν θα μπορούσε να λειτουργεί για μεγάλο διάστημα χωρίς την ανάπτυξη ενός νέου τύπου «διανοούμενου» και της ειδικής πρακτικής του: της ιδεολογίας. Οχι με τη μαρξιστική έννοια του όρου (ένας λόγος που εκλογικεύει ασυνείδητα ταξικά συμφέροντα) και ακόμη λιγότερο με τη φιλελεύθερη έννοια (κάθε είδους ηθική ή φιλοσοφική πεποίθηση, που αποβλέπει στο να ασκεί επίδραση πέρα από την ιδιωτική σφαίρα). Αλλά με την έννοια ενός πρωτόγνωρου (τουλάχιστον σε αυτή την κλίμακα) διανοητικού καθεστώτος, που απλώνει τις ρίζες του στην αγάπη για την εξουσία και που προκαλεί στους ζηλωτές του μια γενική αναισθησία του ηθικού αισθήματος".
Υπενθυμίζουμε ότι ο Οργουελ, διαφορετικά από τους διανοούμενους της αριστεράς σήμερα, γνώριζε ακόμα να διακρίνει τέλεια τον εθνικισμό από το δέσιμο του ανθρώπου με τη γενέθλια χώρα του και από την πατριωτική αφοσίωση (…)
Πού στο καλό κατοικεί η λεγόμενη προσωπική εμπλοκή;;
Πού πήγε και τι απέγινε;
Μην έχασε το προσωπό της;;
Μην έπεσε στην θάλασσα η τιμή της;;
Κι αν δεν έχουμε;; μη εν τέλει χάνουμε το πρόσωπό μας;;
Μας κάνουν σα τα μούτρα τους;;
Κι αν το πετύχουν αντί για όνομα θα ΄χουμε έναν κωδικό που θα
υπόκειται σε reset κάθε τόσο;;
(από τα επιχειρήματα μου -ένα εξ αυτών-της αίτησης διαζυγίου μου με την έννοια "λαός")
υπογραφή , έλασσον στοιχείο της πατρίδας μου Ελλάδας
στην φωτό η Isabella Rosselini
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου