Προσωπική εμπλοκή

Πού στο καλό κατοικεί η λεγόμενη προσωπική εμπλοκή;;

Καμία δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να επιδιωχτεί χωρίς το στοιχείο της προσωπικής εμπλοκής του υποκειμένου με τις ενέργειές του που είναι η έσχατη αρχή κάθε ευπρέπειας και κάθε διανοητικής εντιμότητας.

Όργουελ σήμερα . Ξανά και από την αρχή

Αντιγράφω από τον "Σοσιαλισμό του Οργουελ" του Ζαν Μισεά

"Πέρα από τους κλασικούς μηχανισμούς της αστυνομικής τρομοκρατίας, ο Οργουελ κατανόησε πολύ γρήγορα ότι καμιά ολοκληρωτική οργάνωση δεν θα μπορούσε να λειτουργεί για μεγάλο διάστημα χωρίς την ανάπτυξη ενός νέου τύπου «διανοούμενου» και της ειδικής πρακτικής του: της ιδεολογίας. Οχι με τη μαρξιστική έννοια του όρου (ένας λόγος που εκλογικεύει ασυνείδητα ταξικά συμφέροντα) και ακόμη λιγότερο με τη φιλελεύθερη έννοια (κάθε είδους ηθική ή φιλοσοφική πεποίθηση, που αποβλέπει στο να ασκεί επίδραση πέρα από την ιδιωτική σφαίρα). Αλλά με την έννοια ενός πρωτόγνωρου (τουλάχιστον σε αυτή την κλίμακα) διανοητικού καθεστώτος, που απλώνει τις ρίζες του στην αγάπη για την εξουσία και που προκαλεί στους ζηλωτές του μια γενική αναισθησία του ηθικού αισθήματος".

Υπενθυμίζουμε ότι ο Οργουελ, διαφορετικά από τους διανοούμενους της αριστεράς σήμερα, γνώριζε ακόμα να διακρίνει τέλεια τον εθνικισμό από το δέσιμο του ανθρώπου με τη γενέθλια χώρα του και από την πατριωτική αφοσίωση (…)

στην φωτό η Isabella Rosselini

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου