τινάζω υγρή σκόνη
απλώνω το χέρι
φυσά ο Αίολος
ορμώ με λαχτάρα να σε βρώ, να ενωθώ
ψιλόβροχο...
γδέρνει το φως
σκορπούν τα τρένα
δένουν τα μικρά καράβια
θρύμμα η θλίψη
καμία απουσία
είσαι παντού και χάνεσαι
σκεπάζεις περβάζια και βλέφαρα
κι εγώ σ αγαπώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου