Βύρων Λεοντάρης
«Την αμαρτία της δημιουργίας έτσι πληρώνουμε/ που ό,τι δωρεάν μας δόθηκε/ παλεύουμε να το κρατήσουμε για έργο δικό μας/ – τί αντιζηλίες, τί καυχήσεις, τί φιλοδοξίες…/ Και τώρα ιδού. Τί μας ανήκει από τη δωρεά της τέχνης,/ ποιό δικό μας, ποιό των άλλων;// Φύγετε οι παρηγορητές, οι τεχνοκρίτες και οι συντηρητές/ και μην παιδεύεστε σε ανόσιες πράξεις/ παίζοντας πάζλ με τα κομμάτια της ψυχής μας./ Δεν ξεδιαλέγονται, δεν ανορθούνται τα κατερραγμένα./ Αντίγραφα και καρτ-ποστάλ θα μείνουμε./ Πάρτε όμως ένα θρύψαλό μας/ κρατήστε το/ μ’ αυτό κρυφά να μας θυμάστε».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου