"..................ότι και να κάνεις,
εσύ, σε σένα μιλάω
στο κέντρο των ματιών σου σε κοιτάζω
αυτό το κέντρο που ορμά ο θάνατος πάνω μου
ασάρωτος παραμένω.......
μ ακούς;;
εσύ, το δαιμονικό κτισμένο μίσος για αυτόν που κτίζει φως μ αγάπη στ ακτιστο
κι όσο πλησιάζεις, τόσο η μανία τα λογικά σου τυλίγει
εδώ που στέκω, μόνο ο Βοριάς μπορεί να με μετακινήσει
κι αυτός --επειδή σεβαστικός για λόγου μου είναι--θα με κρύψει
για να μείνεις με τα σκέλια ανοιχτά πάνω στην άβυσσο.........
Ενταύθα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου