Από την γραφέα των Μυκηνών (απόσπασμα)
Οτε πληροφορήθην οτι ο Βασιλέας και Αρχιστράτηγος των Αχαιών sτον Τρωϊκό
ο Αγαμέμνων,
ό, τι εδολοφόνησε τον Παλαμήδη , της Γενιάς μου και Δάσκαλο της Γραφής
Αυτόν τον δικαιότερον όλων
Αυτόν τον Θείο Σηματωρό των Συμπάντων
Τότε ήξερα το φρικτό τέλος του Βασιλέα
Παρέμεινα, δεν παραιτήθηκα,για να δω το φρικτό του τέλος και να στρέψω στην αιωνιότητα την δική μου πλάτη από τον δολοφόνο του μοναδικού Δικαίου Όντος στην Ανθρωπότητα
Λαχταρούσα το τέλος και τον θάνατό του ....Του Βασιλέως
Και η επιστροφή του πολυλατρεμένου Παλαμήδη θα συνέβαινε οτε ο Θεός αναδεύσει τις θάλασσες και τον νου των ανθρώπων, με τρόπο που η αντιληψη του Δικαίου θα είχε για τα καλά στην καρδιά τους ενθυλακωθεί
Τότε ο πολυαγαπημένος Παλαμήδης ως ανθρώπινη δυνατότητα θα επανεμφανιζόταν
Μουχρός ο Αργολικός μούγκριζε για μήνες και ίσως χρόνους
Από τότε ο Κόλπος ήταν απρόβλεπτος
(μικρό απόσπασμα από την εισαγωγή)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου