μες στον ορυμαγδό η αδελφική σχέση
ταπεινή θεραπαινίδα
με κεραίες ανεπαίσθητες
τρυγάει μες στην σκόνη και στο χιόνι
κλώστινες του ήλιου αχτίδες
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου