ένας κόμπος στον λαιμό δεν λέει ν μ αφήσει
επανάληψη
είμαστε το πείραμα του μετανθρωπισμού μέχρι εξαϋλώσεως μας
όπου προχωρά ακάθεκτο με τους έλληνες κρεμασμένους με κουδούνια να περιφέρονται περίπου με ακαταλόγιστο
όπου η πλειοψηφία δεν το βλέπει σαν πείραμα, αλλά σαν κάτι που και η ίδια δεν καταλαβαίνει και δεν ξέρει
όσοι το φωνάζουμε και με τις φλεβες να πετάγονται από τον λαιμό
με τα μάτια να σπάζουν λίγο λίγο αυτά τα χρόνια
θεωρούμαστε λαΙκιστές, αμόρφωτοι και οτι άλλο μας φορτώνουν αβυσσαλέες ψυχές
δεν με νοίαζει το φόρτωμα και το στόλισμα
το μόνο που με νοίαζει και με συντρίβει είναι, οτι με όλο αυτό ως αντίληψη, μας οδήγησε να βρισκόμαστε στον καταπιώνα του κτήνους και πάλι και ξανά μερικοί αναφωνούν..Ω..!!! τι ωραίο ανάγλυφο του τοπίου
(άκλιτον)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου