Ξημερώνοντας Κυριακές
λευκές πουλάδες ουρανών πετούν
Νυχτερινά όνειρα ζούν μέσα στην μέρα
με αηδονολαλιές , τρέμουλο στης φτέρης το λεπτό ύφάδι
Σιάζεις το μέσα σου εσύ, οικοδεσπότης των καιρών
βάζεις σε τάξη τα χάη
Ο ήλιος ξεμυτάει,
κάνει το δράμα αχνότερο
κεντημένο από το δικό μου χάδι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου