στο αναμεταξύ της μέρας και της νύχτας
να γράφεις στα στερεώματα, ως διάττοντας ,δίχως πτώση !
να είσαι νερό να πλένεις τα μάτια μου
δίχως πτώση
αἐρας να μπαίνεις στα εσωτερικά μου
καμία πτώση
να κάνεις την καρδιά μου διάδρομο πτήσης
χωρίς πτώση
να είσαι πύρινη φλόγα ανατίναξης της δικής μου ψυχής
έτσι γράφονται οι αβάστακτες από έρωτα ξέχειλο, σπείρες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου