σκωπτικό από 2 Απριλίου 2016
Να γεμίσουμε την Αθήνα ομοιώματα -γάτες να περνά ο Φαμπρ και να τρελαίνεται.
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου