στο αναμεταξύ της μέρας και της νύχτας
να γράφεις στα στερεώματα, ως διάττοντας ,δίχως πτώση !
να είσαι νερό να πλένεις τα μάτια μου
αδιάκοπα, όταν ο αστέρας στην άρκτο λάμπει
τα μάτια μου...τα μάτια μας .... νεφελώματα εκρήξεις φωτός στις φλέβες μας καταιγίδα στην νευρική ουράνια υφή ρίξε Θεέ μου Φως κεραυνό στα ύ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου