(αμέσως μετά την 1η καραντίνα ο πληθυσμός του κέντρου ήταν άλλος και έξωθεν φερμένος )
Ασπασμός στο ύδωρ το ρέον στα ρείθρα
του κέντρου της Πόλης που μας γαλούχησε με γράμματα και με τις ανθρώπινες αξίες
Προφανώς το μεγάλο τμήμα συμπολιτών, θα εγκαταλείψει αλαλάζοντας με ανακούφιση
Κι ακόμη να φανεί κάποιος από τα ψηλά που την ύστατη στιγμή με βλέμμα σταθερό με πρόσωπο πελιδνό θα τινάξει την μπάνκα στον αέρα βρίζοντας και δηλώνοντας
---------μέχρι εδώ
αυτή την αχρειότητα ΕΓΩ δεν την υπογράφω-------
(ΣΗΜ τα ψηλα γραφεία των Διοικητών, είναι ερεβώδη στεγανά τελειωμένα
αν φανεί κάποιος που θα συγκινηθεί ανασύροντας ένα γέλιο της μάνας που πιθανόν τον ανάθρεψε ,
απλώς θα δώσει κουράγιο σ αυτούς που κοιτάζουν αν καποιος προστρέξει στις οδύνες
προσωπικά εμένα ποσώς με ενδιαφέρει
με νοιάζει ο απλός σιωπηλός έλλην πολίτης απολύτως σε αυτή την φάση)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου