η αισιοδοξία αποτελεί μια δοξασία
και τελευταία οι δοξασίες δεν με έλκουν
τρέχουν μέσα μου ποτάμια
αλμυροί νευρώνες
βάρκες και καϊκια ξύλινα κορμιά
γλυπτά στο τοπικό ταρσανά
κι έπειτα μικρός θεός με ήλιο να τρέχει στο μέτωπο
ο καραβοκύρης κι ας ήταν μιά βάρκα
μόλις ξεμυτούσε η πρώτη λιογέννητη ρίγα άγγελος καλών και γνώσεων παλιών
το δοιάκι λαλούσε πλόες στα ανοιχτά και ο γραίγος ορμούσε στης καρίνας την τροπή
καραβοκύρης όρθιος
συνομιλητής με τα νερά
μεθώντας με την ιστορία
κέντριζε το δοξάρι την αεικίνητη κι αιώνια πορεία
όμως αισιόδοξα που τόσα χρόνια περίπου 10 κάθε βράδυ έγραφα
δεν έχω να σας πω παρεξ την αεικίνητη ροή του πελάγου και της δικής μας αορτής
καλή αυριανή
Πηγή <άκλιτον> ΑΣ
ιστορία
«Αγαθέ ποτέ Μιαούλη κοσμοπεριβόητε δια τας κατά των εχθρών ανδραγαθίας σου πως έστερξας να γείνης όργανον αδικίας ανηκούστου και να περικαλύψης με όνειδος την μέχρι τούδε με κλέος στεφανωμένην κεφαλήν σου;».[23] Αναφέρεται πάντως ότι υπήρξε μεταμέλεια του Μιαούλη αφού σύμφωνα με τον Νικόλαο Δραγούμη, ο Μιαούλης είχε πει στον Σπυρίδωνα Τρικούπη το 1833: «Αν σε είχα σιμά μου εις τον Πόρον να με συμβουλεύσης οταν αποφάσισα να καύσω την φρεγάτα δεν θα την έκαια».[24]
πώς μπόρεσαν να οδηγήσουν την ελλάδα στα χέρια των σκληρών δυνάμεων αποκιοκρατών;;
ψάξτε τα περί Μιαούλη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου