Γιώργος Σαραντάρης ως επίλογος αυτής της νύχτας
ο φίλος μιάς άλλης χαράς…
Ὡσότου, φτάνει ἕνας ἄνεμος παράξενος
μᾶς ρίχνει κάτω
μ᾿ ὅλες μας τὶς ρίζες στὸν ἀέρα.
Γιὰ λίγο ἀκόμα μὲς στὴ φυλλωσιά μας
κάθεται κρυμμένο
-νὰ πεῖ μία τρίλια του στὴ νύχτα ποὺ ἔρχεται-
ἕνα πουλί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου