τούτα τα μεσημέρια εμείς σερνόμαστε ή τα μεσημέρια ;;
ο ήχος άηχος καμπυλώνεται με το φως
και αδύναμη η καρδιά να δει το ουσιώδες
να δει τον χορό του ήλιου
να αρωματίσουν τον νου , νότες παφλασμού
να δει εσένα
να προλάβει πριν ξεστρατίσει το σχήμα σου
λίγο πριν η μορφή σου πάρει το σχήμα της θάλασσας
άστοργα μεσημέρια
ώρες , κριτές στην ανημποριά μας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου