Υπάρχει ελπίδα ;;;
Γ. Κοντογιώργης
Υπάρχει κάτι σήμερα που να σας δίνει ελπίδα;
Για την Ελλάδα, δεν μπορώ να πω ότι διακρίνω κάποια χαραμάδα ελπίδας, και ειδικά όσο η κοινωνία δεν αποφασίζει να ανακτήσει την πολιτική της κυριαρχία. Αισιόδοξα μηνύματα αισθάνομαι ότι βγαίνουν από τις εξελίξεις που διαγράφονται σήμερα στην δυτική πραγματικότητα. Δεν θα αργήσει η ημέρα που οι κοινωνίες θα συνειδητοποιήσουν το αυτονόητο. Ότι αν ερωτώντο για το μίγμα των πολιτικών αποφάσεων, το περιεχόμενό τους θα ήταν διαφορετικό. Ο σκοπός της πολιτικής δεν θα εστιασμένο στο συμφέρον των αγορών αλλά σε εκείνο των κοινωνιών. Η ευχή μου είναι η Ελλάδα να συνεχίζει να υπάρχει ως χώρα όταν οι δυτικές κοινωνίες θα έχουν εισέλθει στο μέλλον, για να ακολουθήσει
Πρόσφατα, είπατε ότι η ελληνική κοινωνία έχει χάσει την αυτονομία της σκέψης της;
Η ελληνική κοινωνία μέχρι την απελευθέρωση της είχε μια πρωτογενή ύπαρξη. Το έθνος υπήρχε μέσω της πόλεως, του κοινού και εκφραζόταν πολιτικά ως μια κοινότητα πόλεων/κοινών. Η πατρίδα του κάθε Έλληνα ήταν το κοινό του. Η αυτονομία της σκέψης χάθηκε όταν εισήλθαμε στο νεοελληνικό κράτος, καθόσον αυτό λειτούργησε ως το όχημα για την ιδεολογική, πολιτική, οικονομική, πνευματική και κάθε είδους άλλη εξάρτηση από την ηγεμονεύουσα απολυταρχία. Η δημοκρατική συλλογικότητα καταργήθηκε, η οικουμενική αστική τάξη διαλύθηκε και έτσι έμειναν οι θεράποντες της κομματοκρατίας να κυβερνούν μόνοι, νεμόμενοι το κράτος και διαλεγόμενοι σε πολιτική βάση με τους καθέκατον πολίτες όχι με το σύνολο της κοινωνίας. Το πελατειακό κράτος είναι αποκλειστικό δημιούργημα της μετεπαναστατικής εποχής.
Γ.Κοντογιώργης----«Η Συριζαία αριστερά είναι η νέα δεξιά»
Υπάρχει κανένα σχέδιο για την Δημόσια Διοίκηση, την Δικαιοσύνη ή την καταπολέμηση της διαφθοράς; Δεν έχουν ακόμη καταργήσει το νόμο περί μη ευθύνης των υπουργών. Έχουν αναδειχθεί σε μεγάλους λάτρες των εξεταστικών πλυντηρίων, της παροχής προστασίας/ασυλίας σε κάθε είδους παραβατικές συμπεριφορές των βουλευτών και της διασφάλισης των φαραωνικών προνομίων τους. Όλα αυτά, εάν δεν τα καλύπτουν με τον τρόπο της ύβρεως, τα παραπέμπουν με την πονηρή τους φύση στην αναθεώρηση του Συντάγματος, δηλαδή στο μακρινό μέλλον. Η Βουλή εξακολουθεί να λειτουργεί παραδειγματικά ως καθαρτήριο για όλες τις ανομίες που διαπράττουν και ως καταγώγιο νομιμοποίησης της εξάρτησης. Θεωρούν το κράτος λάφυρο, που δεν οφείλει να αλλάξει στο παραμικρό. Έτσι όταν κάτι δεν πηγαίνει καλά ή τους διαφεύγει ψηφίζουν έναν νέο νόμο, για να δείξουν ότι κάτι κάνουν ή για ελέγξουν τον πολίτη, αναγκάζοντάς τον να ζητήσει προστασία. Αισθάνονται τους εαυτούς τους ως κατακτητές και τελικά η χώρα βρίσκεται σε ένα καθεστώς διπλής κατοχής, εσωτερικής και εξωτερικής.
Έχετε πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μεταβλήθηκε σε λογιστή της Τρόϊκας;
Οφθαλμοφανώς και αναντιλέκτως ναι. Το είχα επισημάνει πολύπριν ανέλθει στην εξουσία και εξηγήσει γιατί θα οδηγούσε τη χώρα στην καταστροφή. Το πρόβλημα είναι ότι είναι τόσο πωρωμένη η ηγεσία του που δεν θέλει καν να ακούσει τη φωνή της λογικής, προς το συμφέρον της. Παρόλο που ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελείται από πρόσωπα που βρίσκονταν πολλά χρόνια στους χώρους της πολιτικής, είναι ξεκάθαρο ότι δεν γνώριζαν ούτε τις ανάγκες του κράτους ούτε τι διεθνείς συσχετισμοί επικρατούν. Η άγνοια και η ιδιοτέλεια τους οδήγησαν σε ένα αδιέξοδο, σε μια ήττα, καταναλώνοντας πλήρως και το εθνικό κεφάλαιο. Διότι δεν πιστεύουν σ’αυτό. Επίσης, έχουν ήδη ομολογήσει, χωρίς περιστροφές, ότι δεν έχουν την παραμικρή πρόθεση ώστε να άρουν τα αίτια των Μνημονίων.
Καταπολεμούν εμμονικά κάθε έννοια κοινωνικής συλλογικότητας, προβάλλουν το σκοπό των αγορών ως τυπικές θεραπαινίδες και διακινούν την ιδεολογία της πλήρους υποτέλειας στον ηγεμόνα. Το και χειρότερο είναι ότι καλλιεργούν την απαξίωση κάθε επιχειρήματος που αναφέρεται στο συμφέρον της χώρας και στη βούληση της κοινωνίας, με τον ιταμό αντίλογο ότι είναι ακροδεξιός, ενώ όποιος δεν αντιδρά ως μέρος του κομματικού σωλήνα, θεωρείται όχλος. Μέχρι τώρα ξέραμε ότι το αν είναι κάποιος προοδευτικός ή όχι κρίνεται από το πώς αντιμετωπίζει την κοινωνία η οποία τον έφερε στην εξουσία και όχι από παράπλευρα φαινόμενα που ανάγονται στη διεθνή σφαίρα. Η Συριζαία Αριστερά διατείνεται ότι η συνάφεια προς την βούληση και το συμφέρον της κοινωνίας δεν αποτελεί προοδευτική επιλογή διότι προφανώς η «πλειοψηφία» λειτουργεί δυνάμει ως απειλή των δικαιωμάτων. Αυτοί ξέρουν όχι η κοινωνία. Αυτοί είναι ο δίαυλος που συνδέει την κοινωνία με την πρόοδο, που την διασώζουν από τις κακές της σκέψεις!...
Ποτέ καμία πολιτική δύναμη μετά τον 19ο αιώνα δεν ανέλαβε με τόσο πάθος εργολαβικά να υπηρετήσει και να νομιμοποιήσει την κομματοκρατία και το παράγωγό της, το δυναστικό κράτος. Είναι τυχαίο ότι αυτοί οι τύποι που μας κυβερνούν έζησαν τον βίο τους ως παράσιτα στους σκοτεινούς προθαλάμους της διαπλοκής και ως παράσιτα του κράτους; Με τη σφραγίδα κάποιας υπεργολαβικής εταιρίας στο χέρι έτοιμοι να την ανταλλάξουν, Ή που χρησιμοποίησαν, άχρηστοι και επαγγελματίες τεμπέληδες καθώς ήσαν, το κόμμα για να καταλάβουν θέσεις δίκην παρασίτων στους θεσμούς του κράτους; Αυτό το φαινόμενο του παρασιτισμού διακινούν και ως εξουσία με εργοδότη τους με τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό. Εξού και καταπολεμούν εμμονικά κάθε έννοια κοινωνικής συλλογικότητας, προβάλλουν το σκοπό των αγορών ως τυπικές θεραπαινίδες και διακινούν την ιδεολογία της πλήρους υποτέλειας στον ηγεμόνα.
Όλες οι αντιδ
Το πρόβλημα είναι ότι η αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε η πιο αντιδραστική δύναμη που απαντάται στον ελληνικό χώρο. Και αυτό βέβαια εξ αρχής, δηλαδή πολύ πριν ανέλθει στην εξουσία. Μια αντιδραστική λογική που την κληρονόμησε άλλωστε από το περίφημο ΚΚΕεσωτερικού και άλλα παράριζα του χώρου. Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι όχι μόνο εγκλιματίστηκε στην νομή της εξουσίας πολύ σύντομα, αλλά και δεν έχει τίποτε απολύτως να πει που να σχετίζεται όχι μόν με την Αριστερά αλλά και με τα συμφέροντα της χώρας. Δεν κρύβει καθόλου την απέχθειά της προς την κοινωνία και έχει βαλθεί να μεταβάλει τη χώρα σε χώρο, σε ένα είδος χωματερής του παγκόσμιου καπισταλισμού/ιμπεριαλισμού.
Όλες οι αντιδρά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου