Συντριμμός
Νεροσυρμή γδερνει την λεπτοφυή των σπλάχνων μεμβράνη
Κι αυτή η άτιμη --η τόσο εύθραυστη--δεν λέει να σπάσει
Πού βρίσκει τρόπο και με τόση δύναμη αντιστέκεται;;
Σ αυτούς τους έσχατους καιρούς η πυρπόλυση και το κλείστρο
είναι ο υποδυόμενος εαυτός μας
Κι αρνούμαι να με ξεχωρίσω
Τα ξεχωρίσματα είναι το πιό σκληρό προσωπείο
Ασκεπής, μια ελάχιστη και αξεχώριστη από την αθλιότητα
Αθλια στην χώρα των μίμων
Ο βοριάς ξεριζώνει τα πάντα
Πάρε πατρίδα μου άγια τα ίχνη τα ελάχιστα σωσμένα
Καμία αναγνώριση και καμία στοργή
Συντριμμός, η σπάθη η σθεναρή
Κάτι σαν αέρας δίνει μια μάχη χωρίς σταματημό και δίχως όπλα
Γκρέμισμα της κατακλείδας
Οι κατακλείδες είναι το πιό υποκριτικό της ψυχής μας , άλλοθι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου