Αρσένι Ταρκόφσκι
[Λευκή Μέρα]
Μια πέτρα ξαπλωμένη στο γιασεμί.
Ο πατέρας μου στέκεται στην αλέα.
Λευκή λευκή μέρα.
Ασημένια η λεύκη με λουλούδια,
Ένα εκατόϕυλλο ρόδο και πιο πίσω
Διάσπαρτα τριαντάϕυλλα,
Η χλόη γαλακτώδης.
Ποτέ δεν ήμουνα τόσο ευτυχισμένος
Όσο εκείνη τη στιγμή.
Ποτέ δεν ήμουνα τόσο ευτυχισμένος
Όσο εκείνη τη στιγμή.
Να βρεθώ στο ίδιο μέρος ξανά δεν γίνεται
Και δεν μπορώ με τίποτα να πω,
Πόσο γεμάτος ευδαιμονία
Ήταν εκείνος ο παραδεισένιος κήπος.
[* Ποίημα του Arseny Alexandrovich Tarkovsky
σε μετάφραση Σάκη Παπαδημητρίου,
από το βιβλίο “Η Ποίηση Των Δίσκων”,
εκδόσεις Σαιξπηρικόν.]
Όλες οι αντιδρά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου