Μιχάλης Γκανάς (Παραλογή, 1993)

Μιχάλης Γκανάς

(Παραλογή, 1993) [Ι]

Κοιτάζω ένα πηγάδι. Με κοιτάζει.

Κοιταζόμαστε ώρα πολλή

σαν μαλωμένα αδέρφια.

Μονόφθαλμο σκοτάδι με τραβάει

και κατεβαίνω πέτρα πέτρα

απόκρημνη ζωγραφική.

Σωτήρη. Με τα δικά σου δάχτυλα κρατιέμαι

με το δικό μου σώμα κινδυνεύω

γλιστρώ και με φωνάζεις Κωνσταντίνο.

Μου πέφτουν τα σγουρά μαλλιά και το ξανθό μουστάκι

σαν άρρωστο παιδάκι ψιθυρίζω

τη βραδινή μου προσευχή

Μιχάλης Γκανάς

Διάρκεια

Ακόμη σώζονται

από ασβεστόλιθο και τρύπιο αγέρα

τα πολυβολεία τους.

Ασπρίζουν μες στα δέντρα

σαν τα κόκαλα που βρίσκουν οι βοσκοί

και δεν τα μαρτυράνε.

Τα πλένει

τα ξεπλένει το νερό

το άσπρο δεν τελειώνει.

.................................................

photo Patmos by Ioannis D. Giannakopoulos

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου