Να μην ζητάς
Να ζητάς τίποτε
Να μήν θέλεις
Να μήν παραπονιέσαι αναπαράγοντας το κοριτσάκι
Να είσαι αντιμέτωπη με τον έρωτα ως μαχητής της ανθρώπινης υπόστασης
..αδιαπραγμάτευτη για την ψυχή σου
..η μουσική της ψυχής εκδηλώνεται με την τρυφερότητα
Πρώτη μια γυναίκα την τρυφερότητα προσφέρει, όχι ως προσφορά που την οδηγεί στον να δει τον εαυτό της καλύτερο ως δωρητή με κίνδυνο να παγιδευτεί στην φρικτή εκβιαστική ανταπόδοση από τον άλλον
Αλλά την δίνει ως χάρι που εκ Θεού της εδωρήθη και χωρίς την σκέψη ή τον λογισμό την προσφέρει , όπως προσφέρει κάποιος, διαυγές ύδωρ στον διψασμένο
Χωρίς την δροσιά και την απαλότητα της τρυφερότητας η αγάπη δεν ριζώνει
_________________________________________________
Χωρίς τρυφερότητα δεν υπάρχει έρωτας μήτε αγάπη
Η τρυφερότητα στην λογοτεχνία παρεδόθη ως παρακαταθήκη από τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι στο πρόσωπο του Μίνσκιν στο αριστούργηματικό έργο "Ο Ηλίθιος"
Ο Ντοστογιέφσκι με την περιγραφή -Μίνσκιν-γεμίζει το κενό στην τέχνη και την λογοτεχνία περιγράφοντας με λεπτομέρεια τον αθώο χαρακτήρα ενός ανθρώπου που με συνείδηση παρέμενε αμετακίνητος στο καλό έχοντας επίγνωση του προσωπικού του αδιεξόδου αλλά και την βαθιά του ανυποχώρητη πίστη και αγάπη στον άνθρωπο
Ο Ντοστογιεφσκικός ήρωας, ξέρει οτι μπορεί να καταργήσει την τρυφερότητά του
ότι αποδιώχνοντάς την θα διευκολύνει την ζωή του οτι θα γίνει αποδεκτός στην ανθρώπινη κοινότητα αλλά αρνείται και επιλέγει
την μοναχική δική του διαδρομή
Στην ελληνικό σύμπαν χαρακτήρες αθώοι και η τιτάνια δυσκολία με το ορθωμένο εχθρικό τοίχος από την κατεστημένη κοινωνία παρεδόθηκαν από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη αλλά και από άλλους (θα επανέλθουμε πιό διεξοδικά)
Στην αρχαιότητα ένας αντίστοιχος Μίνσκιν υπήρξε ο Παλαμήδης που και απο τον Όμηρο ακόμη περέμεινε αφανής
Απ ότι φαίνεται η λογοτεχνία βρίθει από την εξονυχιστική περιγραφή του αναίσθητου και του ανθρώπου που στερείται ή επιλέγει να στερείται την βιωμένη στην ύπαρξη του τρυφερότητα
Η τρυφερότητα στην λογοτεχνία παρεδόθη ως παρακαταθήκη από τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι στο πρόσωπο του Μίνσκιν στο αριστούργηματικό έργο "Ο Ηλίθιος"
Ο Ντοστογιέφσκι με την περιγραφή -Μίνσκιν-γεμίζει το κενό στην τέχνη και την λογοτεχνία περιγράφοντας με λεπτομέρεια τον αθώο χαρακτήρα ενός ανθρώπου που με συνείδηση παρέμενε αμετακίνητος στο καλό έχοντας επίγνωση του προσωπικού του αδιεξόδου αλλά και την βαθιά του ανυποχώρητη πίστη και αγάπη στον άνθρωπο
Ο Ντοστογιεφσκικός ήρωας, ξέρει οτι μπορεί να καταργήσει την τρυφερότητά του
ότι αποδιώχνοντάς την θα διευκολύνει την ζωή του οτι θα γίνει αποδεκτός στην ανθρώπινη κοινότητα αλλά αρνείται και επιλέγει
την μοναχική δική του διαδρομή
Στην ελληνικό σύμπαν χαρακτήρες αθώοι και η τιτάνια δυσκολία με το ορθωμένο εχθρικό τοίχος από την κατεστημένη κοινωνία παρεδόθηκαν από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη αλλά και από άλλους (θα επανέλθουμε πιό διεξοδικά)
Στην αρχαιότητα ένας αντίστοιχος Μίνσκιν υπήρξε ο Παλαμήδης που και απο τον Όμηρο ακόμη περέμεινε αφανής
Απ ότι φαίνεται η λογοτεχνία βρίθει από την εξονυχιστική περιγραφή του αναίσθητου και του ανθρώπου που στερείται ή επιλέγει να στερείται την βιωμένη στην ύπαρξη του τρυφερότητα
Οι αιτίες είναι πλήθος επάλληλων και αλλεπάλληλων ανθρωπίνων δραματικών κενών που έχουν αρχή στην τρυφερη παιδική ηλικία
Νομίζω οτι ο ρόλος του εν συνειδήσει και με αιτία καλού είναι δυσκολότερος και δυσνόητος στην περιγραφή
Μάλλον είναι η εποχή κατάλληλη να ξεπηδήσουν γενιές γραφιάδων που θα κατεδαφίσουν τον απάνθρωπο ήρωα και θα προβάλλουν την τρυφερότητα
Μαζί με το τέλος της όποιας κανονικότητας μετακινείται και η λογοτεχνία σε άλλους δρόμους δυσχερέστερους αλλά περισσότερο στο πλευρό της ανθρωπιάς.
Μένει να το δούμε
Νομίζω οτι ο ρόλος του εν συνειδήσει και με αιτία καλού είναι δυσκολότερος και δυσνόητος στην περιγραφή
Μάλλον είναι η εποχή κατάλληλη να ξεπηδήσουν γενιές γραφιάδων που θα κατεδαφίσουν τον απάνθρωπο ήρωα και θα προβάλλουν την τρυφερότητα
Μαζί με το τέλος της όποιας κανονικότητας μετακινείται και η λογοτεχνία σε άλλους δρόμους δυσχερέστερους αλλά περισσότερο στο πλευρό της ανθρωπιάς.
Μένει να το δούμε
Οι σημερινές γυναίκες να πρωτοπορήσουμε στην εκμάθηση εαυτού και προσφοράς στον άλλον από το ύδωρ της τρυφερότητας
και αυθορμητισμού
Η εις βάθος αυτογνωσία, οδηγεί στο ξεκλείδωμα του κρυμμένου εαυτού ...και για το ξεκλείδωμα προϋπόθεση είναι η τρυφερότητα εαυτού
Από εκεί η αρχή.
άκλιτον
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου