ακούγονταν φωνές τριγύρω
αντάριασε μέσα μου ο φόβος
ανέβασε σκιές και αψιμαχίες
δεν έβλεπα
προχτές είχαν τα μάτια μου καεί
οι βλεφαρίδες χώθηκαν στην πυρκαϊα του κεραυνού
ένα γατί, πετάχτηκε, βάλθηκε να βρει την τσέπη να κρυφτεί
ο κεραυνός αναπήδησε
ξεχάστηκα στην φωτιά
τα μάτια μου κάηκαν
δεν βλέπω το πλήθος
έρημος στο βάραθρο της πόλης
απίθωσα την καρδιά στο φαράγγι
όπως το βλεπα , χωνί με στόμα βράχου
φωνές ακούγονται
και τεντώνω την καρδιά χωνί, αυτή τη φορά
όχι ...όχι , δεν ακολουθώ το πλήθος
και πάλι ο βοριάς
μετά η φωτιά
το γατί κρυμμένο στην τρύπια τσέπη
ώσπου
ξεκίνησε βροχή και κρατά μαστίγια και μάστιγες
κτυπά στο μέτωπο με τρομπόνι
αρπάζω το φλάουτο να την καταλαγιάσω
μείζονες οι σκάλες και μαράζι το ελάχιστο από τα πλήκτρα του φλάουτου
κλάψαμε-- εγώ και η βροχή--
σηκώθηκε,
μάζεψε ένα δεμάτι σταγόνες και μουσική
τα βήματα ελαφρά νοτισμένα
κανείς δεν ακολούθησε
μόνο το γατί
"βροχή Οκτώβριος 2010"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου