...............εξομολογητικά...........
(εξελισσόμαστε σε υπέροχο κάδρο νεκρής φύσης όπου ο θαυμασμός μας αυτοϊκανοποιούμενος επιστρέφει πάλι στη νεκρή φύση
οπότε αναζητούμε την υπέροχη θέα εγκλωβιστικά παντελώς με αποτέλεσμα να μεταλλασσόμαστε σε όντα άλλου είδους και τρόπου...
η διαδικασία θαυμασμού του ωραίου παραμένει και διοχετεύεται σε εικόνα και μόνο
το ίδιο συμβαίνει και με τις ανθρώπινες επαφές
ο ανθρώπινος βίος των ανθρώπων χρἠζει επαναθεμελίωσης που μόνο με αγώνες κατακτιέται)
-------------------------------------
Δεν υπήρξαν ποτέ, παρά μονάχα μέχρι πρόσφατα, άνθρωποι που να χρησιμοποιούν τον λεγόμενο «ρεαλισμό» και να μην ποθούν την αλήθεια και την ελευθερία, την ανεξαρτησία. Όλοι οι λεγόμενοι «ρεαλιστές», ιστορικά, ήταν λάτρες της ελευθερίας και της αλήθειας. Σχετικά πρόσφατα ξεφύτρωσαν τα «ρεαλιστικά» φυντάνια που δεν τους προβληματίζει ούτε η αλήθεια ούτε η ελευθερία. Όπως, αντίστοιχα συμβαίνει και με ένα συγκεκριμένο τρόπο επίκλησης της μεσότητας από ανθρώπους αλαζόνες που δεν σχετίζονται κατά κανέναν τρόπο με την αρετή και την ευδαιμονία -αλλά με στρεβλωμένους ωφελιμισμούς και ηδονίζοντες ψευδοορθολογισμούς.
Εάν επικρατούσε το πνεύμα του Θουκυδίδη και η μεσότητα του Αριστοτέλη δεν θα βρισκόμασταν εδώ και δεν θα ασχολούμασταν μέ όσες και όσους τωρινά επικαλούνται κάποιον «ρεαλισμό», με τον οποίο θα χαμογέλαγε ο Θουκυδίδης, και κάποια «μεσότητα», την οποία πιθανόν θα χλεύαζε ο Αριστοτέλης.
Άλλα κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να συμβεί, γιατί οι τωρινοί σκέφτονται με βάση τα «ρεάλια» και δεν σέβονται αντιλαμβανόμενοι τη διάκριση της αρχής της χρήσης και της αρχής του κέρδους' και τα δύο αυτά, αποτέλεσαν τα κλειδιά για έναν ριζικά διαφορετικό πολιτισμό.
από την κοσμοϊδιογλωσσία (2015)
-------------------------------------------
Φανταστείτε λοιπόν στη Ζάκυνθο, κάτω από το Ανδρέας Κάλβος να υπάρχει πινακίδα: «Πολεμόχαρος ποιητής, καρμπονάρος και δεδηλωμένος εχθρός των Οθωμανών» και στην, ακόμα ελεύθερη, Λάρνακα, οδός Γιώργος Σεφέρης: «Βραβευμένος με νόμπελ ποιητής, εθνικιστής λάτρης της Κύπρου».
--------------------------------
Φτάσαμε στο σημείο να μη μπορούμε να φανταστούμε την επόμενη νύχτα και τον χαιρετισμό της
Αυτή η αδυναμία ίσως μας οδηγεί στη επανεξέταση και τον αναστοχασμό. Μπορεί να μας βγει σε καλό..Μπορεί...
Μπορεί όμως και να μας ματαιώσει μια και απαιτούνται ευρεία στέρνα και φλογερές καρδιές
για να τα επαναφέρεις με θαλερότητα και σθένος
Αυτό από εδώ και πέρα θα συναντούμε συνέχεια στην πορεία μας
Επειδή για να γίνει ΚΟΙΝΗ Πορεία χρειάζεται την ευψυχία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου