ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ Ἡ χρησιμότητα τῆς ἀπειλῆς
Ἔχουν ἀρχίσει νὰ μὲ κυκλώνουν ἐπικίνδυνα οἱ ὧρες.
Ἀκούω τὰ φυλλώματα σήμερα
Πρέπει νὰ ζήσω τὶς ἀντίστροφες δυνάμεις.
Ὢ καρδιά μου - τρομαχτικότερη σελήνη!
ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ «Κλειστό είναι το ανοιχτό βιβλίο που κρατάς.
Αλλιώς θ’ ανοίξει.
Έτσι κι όταν ανοίγω την ψυχή μου.
Για το κενό του ανοίγματος και μόνο.
Όλα τ’ άλλα είναι γνωστά. Σαν “ανοιχτό” βιβλίο»
ΤΡΙΓΜΟΣ, από άκλιτον ΑΣ (2017) ωρες -ώρες και κάποιες μέρες, τρίζει μεσα μου η ιστορία
και τα βάνω με τον βοριά και το μάνταλο
και το ξεφλουδισμένο παραθύρι
γυαλί το στερέωμα
και οι αγκίθες στο πατζούρι σε τάξη και συστοιχία ομοιόμορφη
κι όμως εμένα, με ραγίζει η ιστορία
ο σκύλος -ένας σκύλος ξέμπαρκος-και μια γριά,
εδώ απέναντι κάθε τόσο τον φωνάζει του δίνει το κόκκαλο και μετά τον σταυρώνει,
έτσι για να υπάρχει και ν ακούει το γαύγισμα
και εκείνη να χτυποκαρδεί που ο μπατίρης σκύλος την έχει ανάγκη
κι εγώ αλαφιάζομαι γιατί ξέρω ότι
οταν στον χρόνο ένας τελευταίος σκύλος αλυχτά
ένα κοκκαλένιο χέρι τον ταίζει
και εσύ ακόμη να φανείς
τότε ξέρω οτι η ιστορία στριφογυρίζει
γυαλί καιρός και γρατζουνά ένας βοριάς βουβός
σα κι αυτον που σε πρωτοκοίταξα και είπα δεν θα σε λησμονήσω
κι η σκόνη βούλιαξε στην κόρη στο μάτι
φανός ο κόκκος, καιρός θερινός, χιονιάς, λάμπει στο μακρινό χορτάρι
Άκλιτον
Οι συγκρατούμενοι πολλαπλασιαζόμαστε Βάζω στοίχημα οτι οι έξω θα γίνουν οι περισσότεροι από τους μέσα και η έξοδος θα γίνει είσοδος και τα νταβάνια θα πέσουν στα δικά τους κεφάλια Φυσικά ΕΡΡΩΣΘΕ
Άκλιτον
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου