ξημερώνει άτσαλα πολλές φορές η μέρα στην πόλη
είναι που οι μέρες ντύνονται με κίτρινο υποτονικό χρώμα
παλιά η γιαγιά μου καταγινόταν με το μαντάρισμα στα καθημερινά
η μάνα μου έγραφε τα καθήκοντα και τα στοιχειώδη χρειαζούμενα της νέας εβδομάδας
όσο η σιωπή μας απλώνεται σαν τραύμα από θραύσμα διαρκές, τόσο η απειλή της εξάπλωσης της σήψης βγάζει τη γλώσσα σαν σκυλί λυσσασμένο.
Η νέα εβδομάδα δεν θα έχει νέα.
Ισως η άρνηση του νέου να είναι από μόνη της το .νέο
το πρότυπο του ήρωα μέχρι πριν λίγα χρόνια όπου υψιπετής όλα τα άντεχε και βάδιζε ευθυτενής ως ένα υπερ-ον έχει πλήρως καταρρεύσει
ο σημερινός ηρωισμός σήμερα ξεπηδά μέσα από την πλήρη αποδοχή της πίκρας και του δράματος και την δυνατότητα της δόμησης του ανθρώπινου προσώπου με μικρές καθημερινές απλές πράξεις με αυθυπέρβαση της ασχήμιας και της απανθρωπης συμπεριφοράς
Αυτή η πορεία δημιουργεί την δυνατότητα της εκφυγής από την δυστοπία και της απομυθοποίησης του φόβου
Διορθωτικά Το να βγάλουμε την γλώσσα στον χάρο είναι σχετικά εύκολο. Το βγάλσιμο της γλώσσας στον φόβο είναι το ζητούμενο σήμερα
Άλλωστε δεν υπάρχει μοίρα που να μην νικιέται με την περιφρόνηση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου