Ενας υποθετικός διάλογος
"είμαστε όλοι καλά και τα πράγματα βαίνουν καταστροφικά'
"είμαστε και εμεις καλά , προχθές θάφτηκε ο Τάκης"
...................................................................................
Μαύρος διάλογος αλλά αληθής στον πυρήνα του
Για φανταστείτε κάποια στιγμή να κατεβούμε στην ουσία ή να ανεβούμε (όπως το δει κάποιος)
............................................................................
πριν 1 χρόνο υπαγράφηκε το σύμφωνο "σάρωση των εθνών μαζί και των λαών", για το Μαρόκο λέω και προφανώς ήταν όλοι ενημερωμένοι
...........................................
κάποιοι εδώ έχουν μείνει πίσω , στον κακό λύκο στο μεγάλο δάσος
τόσο που τον λυπούνται κκι από πάνω κι ας είναι όλα φτιαχτά
Ave εικονική πραγματικότητα
τα υπάκουα πλήθη σε χαιρετούν
η αριστερά που μοχλεύεται στα βήματα περαιωμένης ιστορικότητας
εκτός των νερών της συντελεσμένης παγκοσμιοποίησης του κεφαλαίου
και στέκει μακριά από το κεντρικο ζήτημα της κατάργησης της εργασίας , της γης και του ανθρώπου
έχει χάσει οποιαδήποτε ισχύ και κινείται σε βαλτώδη διαδρομή
με αποτέλεσμα να δίνει άλλοθι στον ανθρωποκτόνο καπιταλισμό
η αριστερά που ως ταξικό πρόσημο σημειώνει περασμένη ιστορικότητα ουσιαστικά αποτελεί ήδη ιστορικό αρχειο -αγώνων---σεβαστό- καθ όλα αλλά έχει αφαιρέσει και το τελευταίο μισοσπασμένο κουπί από τα χέρια του λαού
αριστερά που δεν κοιτάζει εκτός εδράνων στα ίσια τα μάτια του χειμαζόμενου λαού και δεν καλεί να δει απ την αρχή τι πρέπει να κάνουμε δεν είναι αριστερά
αριστερά που όποιο ζήτημα θέτεις σε περνά από σκάνερ κομματικότητας δεν είναι αριστερά
όσο αφορά την αριστερά που κυβέρνησε μας καταδολίευσε στην μνήμη επειδή απλά ένα κόμμα εξουσίας ήταν των ελιτ και πλαστογράφησε τα πάντα
φυσικά δεν ήταν ουτε σε ένα κόμμα ως σημείο στίξης αριστερά
Σύντροφοι μου ο χειμαζόμενος ελληνικός λαός
(αναγκάστηκα και πρόσθεσα το κάτωθι:
Παρακαλώ να μην σχολιασετε Θα αφαιρώ Δεν είναι για κουβεντούλα χαβαλε Είναι σκέψεις προς στοχασμό κατά μόνας ή με τις παρέες του ο καθένας)
χούλιγκανς αριστερόστροφοι και δεξιόστροφοι στο τέλος δεν θα έχουν ουτε μια σκέψη
να ορμάμε στ άδικο με αταραξία, με ευθύτητα
όπως ορμάμε στον έρωτα -το ολοφώτεινο πηνίο μας-
μ αρματωσιά την αρετή, με επίγνωση οτι θα γκρεμιστούμε
αιωρούμενη στο φως
Πώλ Βαλερύ
και συμπληρωματικά
ή Και στο πιο αμυδρό φως ξαναχτίζω το ύψος απ’ όπου θα πέσω μετά.




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου