2020

Ματσούο Μπασό

Το φθινόπωρο

βαθαίνει — κι ο γείτονας

πώς άραγε ζει.

λίμνη Στυμφαλία

Οδυσσέας Ελύτης

Τι σταμάτησε αυτά τα κινήματα ψυχής που αξιώθηκε

κι έφτασαν ως τις κοινότητες; Ποιος καπάκωσε

μια τέτοιου είδους αρετή, που μπορούσε μια μέρα

να μας οδηγήσει σ’ ένα ιδιότυπο, κομμένο στα μέτρα της χώρας πολίτευμα; Όπου κοινοτικό

αίσθημα να συμπίπτει με κείνο των αρίστων; Τι

έγινε η φύση που μαντεύουμε αλλά δεν τη

βλέπουμε; Ο αέρας που ακούμε αλλά δεν τον εισπνέουμε;

Τα δημόσια και τα ιδιωτικά, εκδ. Ίκαρος, 1990, σελ.26.

Αστραποβρόντι στο κέντρο

Κατεβασιά καταιγιστική με μπουρίνι πιθανό.

Αλλοτε η πόλη λίμνη, καποτε η πόλη ανθοφορούσα, ίσως μια πελώρια βιβλιοθήκη, μπορεί μια λίμνη Στυμφαλία αφού πρώτα εκδιωχτούν οι στυμφαλίδες

Οι άστεγοι είναι τύποι προσαρμοστικοί Ισως βρεθεί ένα υπόστεγο ευρύχωρο----στον πραγματικό κόσμο άστεγοι είναι όλοι όσοι δονούνται λόγω καρδιάς

Ισως γινόμαστε στις καταιγίδες άγγελοι, μπορεί και νεφελώματα

----------"Εδώ θα μοιραστούμε

αυτό που απομένει ν’ αρνηθούμε." παραμιλά ο Καρούζος

μ ένα τσιγάρο με καπνό βροχής κι μ ένα στήθος γκρεμό του σύμπαντος γι να τα χωρέσει όλα Κι αυτά και τ άλλα

Τρέξτε, οι Στυμφαλίδες είναι πουλιά ανθρωποφάγα αρπακτικά, με χάλκινα ράμφη,νύχια και φτερά

Οι Στυμφαλίδες είναι τα ποταπά ανθρώπινα στοιχεία μας

Σκοτώνουν την Συνείδηση μας

Τρέξτε με το άτι μιας λιαχτίδας, να σκοτώσετε τις Στυμφαλίδες

.........................................

ΠΗΓΗ Άκλιτον-ΑΣ

Έκτος Άθλος

(φ. λίμνη Στυμφαλία)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου