Εν τω μεταξύ οι καθηγητές μια χαρακιά φως της αρχαίας ελληνικής γλώσσας αδυνατούν με έμπνευση να πορευτούν εν είδει φωτεινής δάδας στους ταλαιπωρημένους μαθητές των Δημόσιων Σχολείων
Και σαν έχουν ως μάθημα τ Αρχαία, καταργηθεί;;
Τι σημαίνει;;
Αν δε συμφωνούν με την κατάργηση,ας βρουν τρόπο
Ας δηλώσουν ευθέως και γενναία
"Αγαπητοί μαθητές, τα αρχαία έχουν καταργηθεί
Σηκώστε τα χέρια να φτιάξουμε τις ράγες μόνοι μας από την αρχή
Σηκώστε.....μετράω....."
------------------------
Ράγες τραίνου στ Ανάπλι............
Ισορροπία με τα χέρια απλωμένα
με ρυθμό ρηματικών καταλήξεων
μαι -σαι ται- μεθα -σθε νται
καταλήξεις ρημάτων μέσης φωνής στον Ενεστώτα
μην -σο-το-μεθα-σθε -ντο
καταλήξεις παρατατικού.....!
Εμείς παιδιά δημοτικού και τραγουδούσαμε τις καταλήξεις
που μας δίδαξε ένας αρκάς γιατρός που έμαθε ολα τα ρήματα και τις ιδιοτροπίες τους στην αρχαία ελληνική κάποτε, επειδή ο καθηγητής είχε αποφασίσει οτι μ αυτό τον τραγουδιστό τρόπο μαθαίνονται τ αρχαία ρήματα
Ο Δάσκαλος ήταν από την Τρίπολη και δίδασκε στο Γυμνάσιο Τριπόλεως στην Πλατεία του Άρεως ...τότε και κάποτε
-------
Η ανοησία είναι μεταδοτική
Πόσο μας αρέσει η αλληλεπίδραση και τα χαϊδευτικά λογάκια και τσιτάτα λαϊκά
και πόσο μουγγοί στην κοσμοχαλασιά
μες σε σιωπή στοιβάζουμε στα ράφια και στα συρτάρια αυτά που θα μας σώσουν εμάς ω...!! ΕΜΑΣ....και πόση δυσκολία να δεχτούμε την επίσκεψη ενός συγγενή που μόλις τα χασε όλα μέσα στην καταστροφή
Τι περιμένουμε;;
Προσωπικά περιμένω να βγει ένας και να πει φωναχτά
Δρόμο, αδειάστε τον τόπο ..είστε και παράνοιες και λαμόγια ......
Προφανώς θα τρέξω να τον υποστηρίξω
(σημ αυτός ο ένας να μη προέρχεται από τις δικές τους διαπλοκές και να έχει έναν αιώνα βιογραφικό που να λέει το όνομά του καθαρό και του πατέρα του το όνομα και της μάνας του το όνομα και των πάππων και των δύο γονέων και όλα αυτά να αποδεικνύονται)
σημ και να είναι εκτός των κομμάτων που μας έφτασαν στον πάτο
ολων και όλων των χρωμάτων
Οι ελπίδες μοιάζουν και με ρέοντα ποταμό ή ηλιαχτίδες
Επιτέλους φτάνουμε σε πλήρη ρήξη με το ψεύδος
Το σώριασμα του τοίχους των αυταπατών πλησιάζει
Εν τω μεταξύ ελιαμ και πασαμ
Giovanni Antonio Guardi, περ. 1740, Κωνσταντινούπολη, επίσημο δείπνο από τον Μεγάλο Βεζίρη προς ευρωπαίο Πρέσβη.
Πατριωτισμός είναι ο συνεχής μόχθος για την προκοπή του τόπου και η υπεράσπισή του στις δύσκολες καμπές
Πατρίδα δεν είναι η εκδρομή που εαν δεν περάσουμε ωραία κατεβαίνουμε από το λεωφορείο και γινόμαστε εχθροί






Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου