«Η πραγματικότητα δεν είναι πάντα πιθανή»
είπε ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Εμένα αυτή η σκέψη με συνταράσσει , με συναρπάζει, με εμπνέει
με οδηγεί σε ατραπούς με μέλλον
Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Εγώ
Το κρανίο, η κρυφή καρδιά,
οι δρόμοι του αίματος που δε βλέπω,
οι σήραγγες του ονείρου, αυτός ο Πρωτέας,
τα έντερα, ο σκελετός, ο αυχένας.
Είμαι όλ’ αυτά. Απίστευτο,
αλλά είμ’ ακόμα η μνήμη ενός σπαθιού
κι ενός μοναχικού ήλιου που δύει
και γίνεται χρυσάφι, ίσκιος, τίποτα.
Είμαι αυτός που βλέπει τις πλώρες από το λιμάνι·
είμαι τα σπάνια βιβλία, οι σπάνιες
γκραβούρες, καταπονημένες απ’ το χρόνο·
είμαι αυτός που ζηλεύει όσους έχουν κιόλας πεθάνει.
Ακόμα πιο παράξενο είναι να ‘σαι
ο άνθρωπος που πλέκει λέξεις μέσα σε μια κάμαρα.
Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Ποιήματα. Μετάφραση, εισαγωγή, σχόλια: Δημήτρης Καλοκύρης, «Ελληνικά Γράμματα», Αθήνα 2006.
ph Rodnay Smith
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου