Ευχές εορταστικές και Χριστουγεννιάτικες στο άκλιτον 15 δεκεμβρίου 2023

η ύπαρξη βαρά κόκκινο στις γιορτές κυρίως των Χριστουγέννων

πέρυσι για παράδειγμα πέρασα τα χριστούγεννα στο νοσοκομείο για ένα βράδυ

δεν επασχα από κάτι αλλά προφανώς η ύπαρξη έσπασε το κοντέρ

με ακτινοσκόπησα εγώ εμένα, μετά δυό τρεις μέρες και κατέληξα στην πάθηση

με ξόδεψα --εμένα την ίδια --με αιτία  --10 χρόνια και αισθάνομαι αμα τη εσωτερική περαιώσει πλήρη  ελευθερία 

δεν τελειώνει ποτέ 

αλλά τουλάχιστον πέρασα απέναντι από το σκότος 

το σκότος της πρώτης φάσης, και έπεται η συνέχεια 

.......... υπαρξιακά κατέληξα οτι έτσι είναι οι άνθρωποι

μ αυτόν τον τρόπο σκέφτονται 

αν δεν με διέλυα, εύκολα δεν θα το έλεγα 

έρχονται γιορτές 

ε, ας έρθουν τί να κάνουμε, είναι κι αυτό στην ζωή των ανθρώπων ένα γεγονός ........

εχω καταντήσει σαν τον Εμιλ Σιοράν που έλεγε 

<δεν αξίζει η ζωή αλλά επιμένω να ζω για το παρακάτω>

ή σαν τον Μπαλζάκ που έπινε τόνους καφέ για να διατηρήσει την διαύγειά του 

και τελικά πέθανε από τον καφέ  και εγώ πίνω καφέ αλλά την διαύγεια την αναζητώ ακόμη

προτιμώ να είμαι σαν τον Λέοντα Τολστόι 

οπου σε όλη του τη ζωή ήθελε να ζει μακριά από την γυναίκα του 

δεν τα κατάφερε 

σε προχωρημένη ηλικία μια βαρυχειμωνιά έφτιαξε μια πρόχειρη βαλίτσα με τα χρειώδη 

και είπε στην εμβρόντητη σύζυγο, φεύγω για να πεθάνω χωρίς εσένα 

.....πέθανε στον επόμενη στάση του τρένου μεσα στον βαρύ χιονιά 

ομως  πέθανε μόνος όπως  ήθελε

αν ζούσα τότε θα του έλεγα να φύγει εγκαίρως και θα του ανέλυα τον γυναικείο χαρακτήρα άψογα 

θα του έλεγα ότι εαν η γυναίκα αντιληφθεί οτι την αποστρέφεσαι τότε θα χάσεις 

δεν έχεις καμία πιθανότητα 

οποτε φύγε και οταν την συναντάς θα λες χαριτωμένα σαν αυτά που απεχθάνεσαι και εκείνη θα ξαναελπίζει 

καλύτερα να ελπίζει παρά την ζηλοφθονία που τρέφει στο πρόσωπό σου 

η συζήτηση θα τελείωνε με ανάλυση του τι περισσότερο απεχθανόμαστε 

μιά  συζἠτηση που δεν θα τέλειωνε σ αυτή τη ζωἠ 

υπαρξιακά μέρες δύσκολες σ κι αυτές 

και στην χιονοθύελλα διατηρώ το στριφογύρισμα με όσους έχουν κοινό με μένα νου 

ελευθερία στροφών λοιπόν και κερασμάτων αλλήλων λοιπόν....

θα απέφευγα τον μέγιστο όλων , τον Φιοντόρ 

οπου θα έθετε στην τράπεζα τον Ιεροεξεταστή 

θα τον απέφευγα επειδή το βαθύ  μου εμπόδιο είναι οχι να αντιληφθώ πως ειναι οι άνθρωποι

αλλά να αγγίξω την δική μου ανθρωπιά σ αυτό το όλον ζήτημα 

να την δω να την αγγίξω να με συγχωρέσω και να δω τους πάντες με μάτι βαθύτατης συμπόνιας φέροντας τον εαυτό μου στο ίδιο με αυτούς πεδίο και μέσα σε μιά δὐσκολη  σκιά με θέα φως...

και τελικά απ όλους λόγω Φιοντορ θα γινόμουν ποταμός 

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου