Αν θυμάμαι καλά είχαμε πει, αναμεταξύ μας, (λες και είχαμε δεσμευτεί, αλλά τέλος πάντων)
να προσέξουμε να μην γίνουμε ΚΑΙ γεωπολιτικό πείραμα
αλλά ποιος ακούει τους τρελούς !
απ ότι φαίνεται τα πράγματα βαίνουν ιδιαιτέρως σοβαρά
αυτό που έχει πλήρως αναφανεί είναι το ολοσχερές εθνικό ξήλωμα
οι αποφάσεις σε υπερεθνικά κέντρα παίρνονται και οι πράξεις εντέλλονται επίσης από πολυεθνικά κέντρα λομπίστες και ασαφή όργανα , χωρίς λαική φυσικά εντολή
ζούμε εποχές μη δημοκρατικές μέσα στο ζόφο των ολιγαρχών
οι αποφάσεις τους για μας βαριές και αποσαρθρωτικές με πιθανή εξέλιξη την απάλειψή μας ως εθνική οντότητα
αυτό όποιος δεν το βλέπει τελικά ας μη το δει
δεν ενδιαφέρει
σημασία έχει αυτός που εμφορείται με στναισθήματα αμετάβλητα για την κοινή μας υπόθεση
οι υπεύθυνοι ασαφείςστο ερώτημα με ποιούς είναι ή με ποιούς θέλουν να είναι
εμείς --δλδ ο απλός λαός--με ταυτότητα ελληνική απ ότι φαίνεται βάλλεται πανταχόθεν
ας είμαστε περισσότερο υπεύθυνοι ακόμη και στην διαδοση πληροφοριών
η ξάγρυπνη νηφαλιότητα να μας είναι οδηγός
ph François Le Diascorn - Juliette Binoche sul set di “Les Amants du Pont-Neuf” di Leos Carax, 1991
https://youtu.be/AhzS2zdwF2s?si=DdMMjFimSWEIq-Hi
ο υβριδικός πόλεμος από την γείτονα που μετατρέπεται σε πραγματικό δεν είναι κεραυνός εν αιθρία
(περσινή ανάρτηση ακριβώς τέτοια μέρα)
Anna Staikou
6 Δεκεμβρίου 2017 στις 10:45 μ.μ. ·
(σε τηλεοπτική συνέντευξη)
Μιλώντας για κλάματα και θρήνους.
Μιλώντας για φίλους και εχθρούς.
Μιλώντας για μια μανιχαιστική λογική του καλού εναντίον του κακού που απλά δεν υπάρχει.
Μιλώντας για αποφάσεις .
Γιατί κάτι που πραγματικά υπάρχει είναι το γεγονός πως, when money talks bullshit walks.
---------------προχωρώντας στο διάλογο του παραπάνω σχολιασμού και ερχόμενοι στο σήμερα . κάποιος μπορεί να προσθέσει
επειδή έγιναν τόνοι oi εγκατεστημένοι πάνω μας πολλών βρώμικων συμφερόντων,
εαν δεν κάνουμε κάτι προφανώς εκπνέουμε
πλην των γριών που πρέπει να σταματήσουν τα μοιρολόγια
πολύ περισσότερο τα νιάτα να πάψουν τους επικήδειους για αδικοχαμένους
και να εκτιναχτούν μπροστά ως ένα σώμα και μιά ψυχή
καταργώντας την κατάργησή τους
με προτάσεις συλλογικές με όραμα να γίνουν πράξεις
photo Antoine Josse
το μεγάλο μας έλλειμμα δεν είναι μόνο στην ελλειψη γεννήσεων που έχει αποδειχτεί
είναι
το έλλειμμα του συλλογικού μας εαυτού που υποψιαζόμαστε οτι κατακερματισμένος πνέει τα λοίσθια κρεμασμένος σε κεραίες , αντένες σύρματα και ασύρματα και από την πολύ σμίκρυνση
τείνει στην ολική έκλειψη
τι ακριβώς πρότυπο θα δουν με τα μάτια οι νέοι μας;;
πείτε κατά μόνας
επανάληψη
εθισμένο το κοινό στα σπουπίδια της τηλεόρασης και μη αντιλαμβανόμενοι πολλοί οτι ο μεγάλος αδελφός -αυτή η φρίκη η εμετική-που προβαλλόταν μερικά χρόνια, έχει για τα καλά εγκατασταθεί ανάμεσά μας, διευκολύνει τους πάνω σε τρικάκια και κολπάκια που όμως γράφονται και στο ασυνείδητο
επανάληψη λοιπόν
Δηλαδή : (με εκφώνηση από τον θρόνο)
"ελληνικέ λαέ
ή αφαιρείς τον προσδιορισμό σου "ελληνικός"
ή θα στα αφαιρέσω περιφερειακά την στιγμή που με υπογραφές σε έχουμε παραδόσει στεγνά"
αποχρωματισμοί
οσο πάει και το τοπίο μοιαζει με κόμιξ
τα πάντα ακόμη και τα έντερα της πόλης στο ζύγι
στο τέλος μένουν όρθιες οι φωνές που εκπυρσοκροτήθηκαν
το χιόνι ζητά έλεος
αγγέλοι παιδιά με παγωμένες φτερούγες
αθώα κοιτούν τον φανοστάτη
το χρώμα ξεπλένει τα μάτια μας
ντύνει την μνήμη με λευκό και ένα ρόδι
τίποτε δεν ξεχνά κανείς
ομοτράπεζοι με την μνήμη να μπαίνει από παράθυρα
φεγγίτες, πόρτες, μαγγώνει τον θώρακα
...... να ανασάνεις
τότε, μετά ανοίγεις την αυλαία της τραγωδίας
εσύ και η θυμέλη
δραπετεύεις
γίνεσαι ένας ακανόνιστος κρύσταλλος
σε μια σταγόνα χιόνι
(από "ηλεκτρόδιο" ΑΣ)
φωτό Ph. Christophe Jacrot
Η συγκλονιστική ομορφιά της στιγμής που αργά αλλά καταιγιστικά δημιουργεί την κίνηση μέσα από την ρωγμή
The turin horse by Bela Tarr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου