ερώτημα ανήμερα του μαρτυρικού ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων
..............
έχει μείνει κάτι που δεν έχει πουληθεί,σε μας, στα δικά μας χέρια, στους Ελληνες πολίτες;;
μας ανήκουν τα παντελόνια μας ή τα φορέματά μας ή τα σπλάχνα μας;;
μας ανήκουν οι εαυτοί μας;;
τα προσωπά μας;;
ή μόνο κρατούμε τον καθρέφτη και αυτός είναι το χάρισμά μας;;
κι εαν η απάντηση είναι συντριπτικά οτι δεν κρατούμε τίποτε
τότε ποιά η πρόταση να φτιάξουμε τα τρυπημένα ιστία για την θαυμάσια ορμή της ελευθερίας;;
για να ξαναγίνουμε άνθρωποι απ την αρχή
με καρδιά και σωθικά ανθρωπιάς
(ΣΗΜ κι όποιος δημόσια τα ρωτά σα και του λόγου μου κάνει ένα ανίερο λάθος εαν δεν ζητά πρώτα συγχώρεση από την άπειρη και άυλη δημιουργία)
..............
έχει μείνει κάτι που δεν έχει πουληθεί,σε μας, στα δικά μας χέρια, στους Ελληνες πολίτες;;
μας ανήκουν τα παντελόνια μας ή τα φορέματά μας ή τα σπλάχνα μας;;
μας ανήκουν οι εαυτοί μας;;
τα προσωπά μας;;
ή μόνο κρατούμε τον καθρέφτη και αυτός είναι το χάρισμά μας;;
κι εαν η απάντηση είναι συντριπτικά οτι δεν κρατούμε τίποτε
τότε ποιά η πρόταση να φτιάξουμε τα τρυπημένα ιστία για την θαυμάσια ορμή της ελευθερίας;;
για να ξαναγίνουμε άνθρωποι απ την αρχή
με καρδιά και σωθικά ανθρωπιάς
(ΣΗΜ κι όποιος δημόσια τα ρωτά σα και του λόγου μου κάνει ένα ανίερο λάθος εαν δεν ζητά πρώτα συγχώρεση από την άπειρη και άυλη δημιουργία)
_________________________________________________
Βαρυχειμωνιά
ένα δέντρο.
ένα πεύκο
ο ουρανός και ο άνεμος
ανοιγμένα φτερά, στην βαρυχειμωνιά
άκλιτον
έργο Φ. Κόντογλου Αττική 1924
____________________________________
μινύρισμα πτηνοῦ χειμαζομένου, λαχταροῦντος τὴν ἐπάνοδον τοῦ ἔαρος.
(μινύρισμα, λέξη του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου