"Συνάντησα τις προάλλες έναν καλό και παλιό μου φίλο
Να σας πω την αλήθεια δεν μπορώ να απαντήσω πόσο παλιό
Πολύ παλιό
Τον αναγνώριζα από το βάδισμά του, την κοψιά του, τον ήχο των βημάτων, την ριπή της ματιάς του, από τον βήχα πριν γίνει βήχας, από το σχέδιο της σκιάς του, από την απάντηση πριν γίνει απάντηση
Τόσο παλιό
Σε τέτοιους φίλους οι δηλώσεις και οι όρκοι φιλίας κι αγάπης είναι άκομψο περιτύλιγμα δηλωτικό ζαχαρωτών και γλυκισμάτων Δεν είναι ταιριαστοί..
Μόνο οι πράξεις ριζωμένες στο στέρνο αποδίδουν τις αντάξιες τιμές της κοινής περπατησιάς στ άυλα του νου πεδία
Τις προάλλες στο απέναντι πεζοδρόμιο του εκτεταμένου λοιμοκαθαρτηρίου -που αυλιζόμαστε άπαντες , υγιείς και ασθενείς σε κοινό προαύλιο-υπό τον ήχο μεγαφώνων που ηχούσαν σα στρίγγλες καρακάξες στα αυτιά μας
η άκρη της ματιάς μου αντίκρισε τον παλιό μου φίλο
Με κάλυψη στο πρόσωπο αυτός με κάλυψη και του λόγου μου
Απλώσαμε χέρια στον αέρα
Ήταν αδύνατο να διασχίσουμε τον δρόμο καλυμμένο από μια ξαφνική μπόρα και αποτέλεσμα τα χειμμαρώδη νερά να ρέουν ορμητικά
Συναντήθηκαν στον αέρα η χαρά και το χρονικό συνταίριασμα
Σταματήσαμε και ανταλλάσσαμε σκιτσάκια με σχήματα από τα δάκτυλα
Για μια στιγμή ο παμπάλαιος φίλος το σοβάρεψε
Τραβώντας το μουσκεμμένο από την βροχή πανί και κάνωντας τα χέρια του χωνί , φωνάζει: "κοράκια εκατομμύρια ρήμαξαν τα στάχυα, ξεκοίλιασαν και τους σπόρους στα σπλάχνα της γης, μόνος μου βάλθηκα να τα σταματήσω και να τα διώξω, με πήραν με τις πέτρες οι περαστικοί, αλαλάζοντας και ρωτώντας -- πώς χωρίς τα κοράκια θα ζήσουμε.;;-......Η έκπληξή μου ήταν η μόνη στέρεη λογική εκείνη τη στιγμή---είμαι υπό κράτηση για διασάλευση της υγειονομικής τάξης----στρίψε και κάνε πώς δεν με ξέρεις"
Τά χασα
Ήξερα οτι έλεγε την αλήθεια,
όμως δεν την ήθελα
Ηθελα να πούμε τα δικά μας . Να σκουντήσουμε στις παλιές κοινές διαδρομές
Να παρακάμψουμε τον εφιάλτη
Ήθελα την φαντασία Δηλαδή τα φαντάσματα
Ξεχείλισαν φωνές από μέσα μου σαν πίδακες χαλασμένοι
Τα βαλα μαζί του
Του είπα οτι φταίει σε όλα
Οτι αυτός ήταν ένα λάθος και ξέρει μόνο να μας πληγώνει
Αποχωριστήκαμε, εγώ χολωμένη κι ο φίλος πικραμένος
Εχωσε το πηγούνι του στο βρεγμένο πανί και το βήμα δεν ήταν το δικό του
Η πλάτη δεν ήταν η γνωστή
Τί έκανα ;; Τι πλήγμα του κατάφερα, εγώ η άθλια;;
Εγώ που ήξερα από την εποχή του χαλκού οτι ο άνθρωπος χωρίς την πλήρη αλήθεια δεν ζει;;
.......................................................Τον αναζητώ για συγχώρεση
Τον ψάχνω για να γαληνέψω και για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για τα κοράκια από κοινού, μαζί
Πόσο ελάχιστη και συγκεχυμένη η απόσταση της αρετής από την σφαλερή πράξη
Πόση μεγάλη πίκρα και δηλητήριο μας ποτίζει η δική μας άδικη πράξη
Η φιλία είναι ένα από τα ιερά του ανθρώπου
Η παραβίαση της είναι γλύστρημα σε θολά νερά και σε γεμίζει μόνο πίκρα
--------------------------------------
απόσπ από "Η διαφορά της ρητίνης" για την ΗΠΖ
ΑΣ
--------------------------------------
φωτό Akira Kurosawa's Dreams (1990)
Και πώς να μιλήσω Νώντα στους φίλους έτσι που να μπορούν να ακούσουν;;
Να τους πώ οτι κάντε ότι θέλετε με την υγεία σας ασφαλώς, αλλά υψώστε ένα τοίχο στα μέτρα που ραγδαία με αφορμή την πανδημία θα εφαρμοστούν πάνω μας και θα ειναι σκληρά
Και άλλωστε φίλοι καραντίνα σε όλο το σύνολο σημαίνει φτωχοποίηση
Δεν το βλέπετε;;
Και στο κέντρο εμείς είμαστε κλειδωμένοι και έχουν στην ζούλα μύριους λαθραίους φέρει
Δεν το καταλαβαίνετε
Και οι φίλοι Νώντα θυμώνουν μου λένε οτι είμαι αγράμματη !!! οτι παρασέρνομαι από ψέκες του διαδικτύου και κλείνουν την πόρτα κατάμουτρα
Εσύ τι κάνεις;; Πώς το αντιμετωπίζεις;;
-----Εγώ επαναλαμβάνω ένα εγχειρίδιο οδηγιών
Απαντώ σε άλλο επίπεδο και λέω...
<εγχειρίδιο οδηγιών
ο εαυτός μου στα γεωγραφικά πλάτη των μακρινών χειμώνων
Δεν έχω αλλάξει με το κρύο κρύο ουτε με τον πάγο σας και πατινάρω καλύτερα από πέρυσι>
Με εντυπωσίασες Νώντα
Πάω να γράψω μινι σενάριο με εναλλαγές !! μερσί !!!
φωτό Евгения Белоцерковская
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Τρελὴ βραδιά (1901)
Ἂς πᾶν νὰ ἰδοῦν τὰ μάτια μου,
Μοῦ ᾽παν ἀλλοῦ κι ἀγάπησε,
κ᾽ ἐμένα μ᾽ ἀπαράτησε.
― Ποιὸς σ᾽ τό ᾽πε, δεντρουλάκι μου,
δὲ σ᾽ ἀγαπῶ, πουλάκι μου;
Ἂν σ᾽ τό ᾽πε ὁ ἥλιος νὰ σβηστῇ,
τ᾽ ἄστρι νὰ μὴν ξημερωθῇ…
Κι ἂν σ᾽ τό ᾽πανε στὴν ἐκκλησιά,
κερὶ νὰ μὴ ἀνάψουν πιά…
Κι ἂν σ᾽ τό ᾽πε τὸ Ρηγόπουλο,
στὴν Μπαρμπαριὰ σκλαβόπουλο!
καλά που έχουμε και τις γιορτές κι ευχόμαστε οι άνθρωποι με ομοβροντίες
γιατί αν περιμένουμε κάτι πιό επαναστατικό θα γίνουμε βραχογραφίες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου