2021 Λόγιον

Σήμερα με την αρρώστια μάλωσα
Παραμέρισα το μελάνι
Φόβισα με τόλμη τον χιονιά  και εκανε πίσω ο χειμερινός καιρός
Κατέβασα το παρελθόν και το κανα παρόν και το μέλλον σημεία στίξης και κλίσεις σπάνιων ρημάτων
Εμείς -εδώ--ζούμε σε μόνιμο πολίτευμα εχθρικής ληστοκρατίας
Οσοι δεν είναι από αυτό το συνάφι ρίχνονται στον γκρεμό
Ανέστιοι πλάνητες στον ίδιο δρόμο που γεννηθήκαμε στην ίδια γειτονιά που με αντρεία όρμησαμε σ ανθρώπινα όνειρα
Σήμερα, με τα υπονούμενα έδωσα μάχη και τα νίκησα
Εμείς οι ανώνυμοι, ο ένας και ό άλλος και ο καθένας μόνος του ένας λόχος αξιών και όπλοστάσιο το ελληνικό λεξικό

Σήμερα πέρασα απέναντι
Κραδαίνω το ξίφος και μοιάζει σφάγανο
Πετυχαίνω την μαύρη ριπή και υποκρίνομαι οτι δεν τη βλέπω

Πήρε βροχή και είμαι νικητής
Τόσα χρόνια, τόσες μέρες, τόσα λεπτά, τέτοια φλέβα έντασης
με θραύσματα του ειδώλου στον καθρέφτη πέτυχα να παραπλανήσω ότι την ψυχή μας απομυζά

Φρύγανα θα φυτρώσουν στο γεμάτο με χιόνι κορμί μου
Τα φύλλα θα ανθίσουν για χιλιάδες χρόνια ξανά
Τα όνειρα φτιάχνονται από σκόνη άφθαρτη που βάφει τα δέντρα με χρώματα για τα παιδιά

ΧΕΙΜΩΝΑΣ από άκλιτον ΑΣ

Χρονολόγιο Κυριακής 12/12/2021

φωτό Henri Prestes

Ένα ποίημα του Κ.ΠΑΛΑΜΑ για το Δεκέμβρη.

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Τα πάντα κρύα και μαύρα και δαρμένα,

γέρο χειμώνα, σέρνεσαι και κλαις.

Μα να! βουβά τραγούδια οι μενεξέδες,

ανθούνε γαληνές οι μυγδαλιές.

Γοργόνειρο η ζωή σας, μενεξέδες,

η πνοή σας αθάνατο νερό.

Μυγδαλιές, θα σας κάψει τ' αγριοκαίρι,

το γέλιο σας δροσάτο, ευγενικό.

Παρηγορείστε τους δυστυχισμένους,

μπάλσαμο ελάτε στις λαβωματιές,

βουβά, βαθιά τραγούδια, ω μενεξέδες,

νυφούλες γαληνές, ω μυγδαλιές.

-------------------------------------------------------------------------

Ενα ενδιαφέρον ποίημα, αφιερωμένο στη φύση, με την υπογραφή του Παλαμά - από το "λεύκωμα της Μυριέλλας-Μοιρίτας" - δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Νουμάς" στις 23 Ιανουαρίου 1911.

Χειμώνας-ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

Τί ωραία που μαραθήκαν τα λουλούδια

τί τέλεια που μαραθήκαν

και αυτός ο τρελός να τρέχει στους δρόμους

με μια φοβισμένη καρδιά χελιδονιού

χειμώνιασε και φύγανε τα χελιδόνια

γέμισαν οι δρόμοι λάκκους με νερό

δυο μαύρα σύννεφα στον ουρανό

κοιτάζονται στα μάτια αγριεμένα

αύριο θα βγει στους δρόμους και η βροχή

απελπισμένη

μοιράζοντας τις ομπρέλες της

τα κάστανα θα τη ζηλέψουν

και θα γεμίσουν μικρές κίτρινες ζαρωματιές

θα βγουν κι οι άλλοι έμποροι

αυτός που πουλάει τ’ αρχαία κρεβάτια

αυτός που πουλάει τις ζεστές ζεστές προβιές

αυτός που πουλάει το καυτό σαλέπι

κι αυτός που πουλάει θήκες από κρύο χιόνι

για τις φτωχές καρδιές

Πηγή: Τα φάσματα ή Η χαρά στον άλλο δρόμο,1958

φωτό Henri Prestes

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ

Απόκριση στον Παλαμά

Συνοδοιπόροι ναι, μαζί κινήσαμε

στης Τέχνης το γλυκοξημέρωμα — όμως

με του καιρού το πέρασμα, χαράχτηκε

του καθενός μας χωριστός ο δρόμος:

Εσύ το Ωραίο μες στα μεγάλα ζήτησες

κι' εγώ στα ταπεινά κι' αποριμένα,

και δούλεψες το μπρούντζο και το μάρμαρο

κι' άφησες τον πηλό της γης σ' εμένα.

Στις αλπικές χιονοκορφές ανέβηκες

και στάθηκα στις λιόφωτες ραχούλες'

αρχόντισσες και ρήγισσες οι Μούσες σου

κι' εμένα ψαροπούλες και βοσκούλες.

Εσύ στης δάφνης τ' ακροκλώναρα άπλωσες

κι εγώ σε κάθε χόρτο και βοτάνι'

στεφάνι έχεις φορέσει από δαφνόφυλλα -

λίγο θυμάρι του βουνού μου φτάνει.

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου