Λίγα λόγια για τον Αντον Τσέχωφ
Ο Ρώσος λογοτέχνης, το τρίτο εκ των έξι παιδιών μίας οικογένειας που βίωσε οικονομική πτώχευση, μπαίνει στον κόσμο της εργασίας από μικρή ηλικία, αποφοιτά από την ιατρική σχολή και, παράλληλα με την άσκηση του επαγγέλματός του, αναπτύσσει μία πλούσια συγγραφική δραστηριότητα, η οποία πληθαίνει και εξελίσσεται διαρκώς. Ο λόγος του λιτός, συγκεκριμένος, σαφής. Τόσο στις λέξεις, όσο και στις πράξεις. Μελετητής του ανθρώπινου σώματος και πνεύματος, κατανοεί βαθιά την ουσία των πραγμάτων.
Το καλοκαίρι του 1890 βρίσκεται στη νήσο Σαχαλίνη, βλέποντας από κοντά τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των καταδίκων. Καταγράφει τις εμπειρίες του και εκδίδει αργότερα το έργο με τίτλο «Νήσος Σαχαλίνη», σχολιάζοντας με ρεαλιστικό τρόπο τα -φρικτά- κακώς κείμενα.
Σε όλη του την ιατρική πορεία μεταβαίνει σε επαρχίες, αρνούμενος να δεχθεί χρήματα από τους μη έχοντες. Η ζωή του διέπεται από κοινωνικές δράσεις. Παίρνει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση ανθρώπων των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων, πραγματοποιεί φιλανθρωπίες, αξιοποιώντας τα χρήματα για την ανέγερση σχολείων (σε Ταλιέζ και Μελίχοβο), ενώ συμβάλλει στη δημιουργία και τον εμπλουτισμό βιβλιοθηκών. Μέσα από την επιστημονική του θέση μάχεται για την καταπολέμηση της χολέρας και μέσα από τα γράμματα για την ίαση της ψυχής.
--------------------------
«Νάτην η ευτυχία, νάτην πού έρχεται, πλησιάζει όλο καί πιό κοντά. Ακούω κιόλας τά βήματά της. Κι άν ακόμα δέν τή δούμε, κι άν δέ τή γνωρίσουμε, τί πειράζει; Θά τήν δουν οι άλλοι». Τροφίμοβ, Ο Βυσσινόκηπος (μτφ.: Άρης Αλεξάνδρου).
--------------------------
Ο πατέρας μου.....<Αν δεν ακούσεις την ψυχή του ασθενούς πώς γίνεται να τον θεραπεύσεις και με τίνος τη χάρη να το πράξεις;;>
Ο Ρώσος λογοτέχνης, το τρίτο εκ των έξι παιδιών μίας οικογένειας που βίωσε οικονομική πτώχευση, μπαίνει στον κόσμο της εργασίας από μικρή ηλικία, αποφοιτά από την ιατρική σχολή και, παράλληλα με την άσκηση του επαγγέλματός του, αναπτύσσει μία πλούσια συγγραφική δραστηριότητα, η οποία πληθαίνει και εξελίσσεται διαρκώς. Ο λόγος του λιτός, συγκεκριμένος, σαφής. Τόσο στις λέξεις, όσο και στις πράξεις. Μελετητής του ανθρώπινου σώματος και πνεύματος, κατανοεί βαθιά την ουσία των πραγμάτων.
Το καλοκαίρι του 1890 βρίσκεται στη νήσο Σαχαλίνη, βλέποντας από κοντά τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των καταδίκων. Καταγράφει τις εμπειρίες του και εκδίδει αργότερα το έργο με τίτλο «Νήσος Σαχαλίνη», σχολιάζοντας με ρεαλιστικό τρόπο τα -φρικτά- κακώς κείμενα.
Σε όλη του την ιατρική πορεία μεταβαίνει σε επαρχίες, αρνούμενος να δεχθεί χρήματα από τους μη έχοντες. Η ζωή του διέπεται από κοινωνικές δράσεις. Παίρνει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση ανθρώπων των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων, πραγματοποιεί φιλανθρωπίες, αξιοποιώντας τα χρήματα για την ανέγερση σχολείων (σε Ταλιέζ και Μελίχοβο), ενώ συμβάλλει στη δημιουργία και τον εμπλουτισμό βιβλιοθηκών. Μέσα από την επιστημονική του θέση μάχεται για την καταπολέμηση της χολέρας και μέσα από τα γράμματα για την ίαση της ψυχής.
--------------------------
«Νάτην η ευτυχία, νάτην πού έρχεται, πλησιάζει όλο καί πιό κοντά. Ακούω κιόλας τά βήματά της. Κι άν ακόμα δέν τή δούμε, κι άν δέ τή γνωρίσουμε, τί πειράζει; Θά τήν δουν οι άλλοι». Τροφίμοβ, Ο Βυσσινόκηπος (μτφ.: Άρης Αλεξάνδρου).
--------------------------
Ο πατέρας μου.....<Αν δεν ακούσεις την ψυχή του ασθενούς πώς γίνεται να τον θεραπεύσεις και με τίνος τη χάρη να το πράξεις;;>
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΣΤΑΪΚΟΣ
ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ ΓΙΑΤΡΟΥ: «ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΑΝΘΡΩΠΟΣ...»
Πρὸς τὸν Ἰατρικὸ Σύλλογο Ἀθηνῶν
Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ διαγράψετε ἀπὸ τὸν Ἰατρικὸ σύλλογο Ἀθηνῶν.
Τὰ διαδραματιζόμενα γεγονότα γύρω ἀπὸ τὴν ἀσθένεια τοῦ Covid-19 μὲ ὁδήγησαν στὴν ἀπόφασή μου αὐτή, καθὼς δὲν μὲ ἐκφράζουν ὅλα αὐτά, ποὺ γίνονται στὸν ἰατρικὸ κόσμο οὔτε καὶ ἡ στάση καὶ οἱ θέσεις τοῦ συλλόγου καὶ δὲν θέλω πλέον νὰ ἐργάζομαι ὡς γιατρός.
Ἡ σιωπηλὴ τραγωδία καὶ ἡ κατάργηση τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας μὲ τὴν ἀνοχὴ τοῦ ἐπιστημονικοῦ κόσμου ποὺ καθοδηγεῖται ἀπὸ τὴν πολιτικὴ μὲ βρίσκει ἐντελῶς ἀντίθετο.
Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἐλεύθερης ἔκφρασης τῶν ἀπόψεων ποὺ ἐσεῖς φιμώνετε καὶ δὲν δέχομαι τὸν διωγμὸ τὴν συναδέλφων ποὺ ἐσεῖς κάνετε. Σύμφωνα μὲ τὸν Κώδικα τῆς Νυρεμβέργης ποὺ περιλαμβάνει ἕνα σύνολο ἀρχῶν καὶ κανόνων ἠθικῆς ἰατρικῆς δεοντολογίας ἀναγνωρίζεται ρητὰ ὡς πρῶτος κανόνας ὅτι «ἡ ἐθελοντικὴ ἐνημερωμένη συναίνεση τοῦ ἀνθρώπινου ὑποκειμένου εἶναι ἀπολύτως οὐσιώδης», ποὺ ἔχει γίνει σήμερα παγκοσμίως ἀποδεκτὸς καὶ ἔχει ἐνσωματωθεῖ καὶ στὸ ἄρθρο 7 τοῦ Διεθνοῦς Συμφώνου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τὰ Ἀτομικὰ καὶ Πολιτικὰ Δικαιώματα καὶ ἔχει κυρωθεῖ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Πολιτεία μὲ τὸν νόμο 2462/1997, σύμφωνα μὲ τὴν διαδικασία τοῦ ἄρθρου 28 παρ'. 1 τοῦ Συντάγματος καὶ ἔχει ἀποκτήσει υπερνομοθετική ἰσχύ.
Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἄσκησης τοῦ Ἰατρικοῦ λειτουργήματος καὶ τοῦ ὅρκου τοῦ Ἱπποκράτη ποὺ ἐσεῖς καταπατήσατε καὶ δὲν συμφωνῶ μὲ τοὺς διωγμοὺς τῶν ἰατρῶν ποὺ ἔχετε ἐπιβάλλει καὶ τῆς τρομοκρατίας ποὺ ἀσκεῖται στοὺς συναδέλφους καὶ στὴν κοινωνία.
Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἐλεύθερης ἐπιλογῆς τοῦ ἀτόμου καὶ ὄχι τῆς φασιστικῆς ὑποχρεωτικότητας τῶν ἰατρικῶν πράξεων μὲ τὶς ὁποῖες ἐσεῖς συνταχθήκατε. Γιὰ νὰ διενεργηθεῖ ἰατρικὴ πράξη οἱουδήποτε εἴδους (διαγνωστική, προληπτικὴ ἢ θεραπευτική), τὸ ἐνδιαφερόμενο πρόσωπο θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐλεύθερο νὰ συναινέσει στὴν ἐπίμαχη ἰατρικὴ πράξη ἢ ἀντιθέτως νὰ τὴν ἀρνηθεῖ, ἐφόσον προηγηθεῖ ἡ ἀπαραίτητη ενημέρωσή τοῦ. Πρόκειται γιὰ τὴν θεμελιώδη ἀρχὴ τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου καὶ τῆς Ἰατρικῆς Δεοντολογίας «ἐνημερωμένη συναίνεση τοῦ ἀσθενοῦς» (informed consent)
Εἶμαι ὑπὲρ τῆς διαφάνειας καὶ τῆς ἠθικῆς δεοντολογίας καὶ δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἀπόκρυψη τῶν δεδομένων μὲ τὰ ψεύδη ποὺ δημοσιεύονται ἀπὸ τοὺς εἰδικούς, καθὼς καὶ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τῆς κίτρινης κάρτας.
Εἶμαι ὑπὲρ τῆς δημόσιας ὑγείας καὶ τῆς πρωτοβάθμιας περίθαλψης καὶ δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν καταρράκωσή τῆς ποὺ ἀδιαμαρτύρητα γίνεται σήμερα.
Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἐπιστήμης καὶ δὲν θέλω αὐτὴ νὰ ἐξυπηρετεῖ τὰ ὅποια συμφέροντα πολιτικά-οικονομικά καὶ ἄλλα. Ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη ἔχει μετατραπεί ἀπὸ ἐπιστήμη βασισμένη σὲ ἀποδείξεις (evidence-based medicine) σὲ ἐπιστήμη βασισμένη στὸ χρῆμα (money-based medicine)
Θέλω νὰ εἴμαστε ὑπόδειγμα γιὰ τὰ παιδιά μας καὶ ὄχι νὰ ντρεπόμαστε ποὺ εἴμαστε γιατροί.
Διαγράψτε με σᾶς παρακαλῶ.
Θέλω νὰ μείνω ΑΝΘΡΩΠΟΣ…
Μὲ ἐκτίμηση,
Β. Κουρούκλης
Ο πόλεμος δεν είναι πια ενάντια στην πανδημία αλλά ενάντια σε όσους δεν συμμορφώνονται πλήρως με τη κυβερνητική και ευρωπαϊκή πολιτική .(άκλιτον)
Ο παππούς μου -πατέρας της μητέρας μου Αφροδίτης- Δημήτρης Νέτσος, μακεδονομάχος από την ακμάζουσα ελληνική παροικία του Μοναστηρίου (Μπίτολα Σερβίας), μετά από την επικήρυξή του από Βούλγαρους κομιτατζήδες για την δράση του, κατέβηκε και εγκαταστάθηκε στη Λαμία, όπου και έγινε γιατρός. Ασκούσε το λειτούργημα ακριβώς έτσι, δεν έπαιρνε χρήματα από δυστυχούντες και άπορους.
Πέτρος Δημητρίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου