Είναι που ονειρεύτηκα ότι σ έφερε η θάλασσα
θάλπος και ζέστη ανήμερα τ Άγιου Σπυρίδωνα
σε κράτησα νιογέννητο να σε λούζει η θαλασσινή δροσιά
και πότε γινόμουν γαλανή και εσύ γλαράκι
βραδάκι είχε προλάβει αιώνια αγάπη θριαμβευτικά, να λογχίσει ουρανούς, χαράδρες και φαράγγια
τον ίσκιο της φοβήθηκα μη τυχόν
σε αναγκάσει - η αγάπη- ζευγά από πολύ βάρος στα χωρατά της
σε κάνει
μη σε βαρύνει μη τυχόν σε ξεστρατίσει
χώρεσέ την σας πνοή της ατελεύτητης ένωσής μας
Πάρε ..πάρε την....είναι για σένα και δική σου !
κοιτάξαμε τα άστρα
θυμηθήκαμε οτι ένα μωρό γεννιέται μαζί μ ενα άστρο την ίδια στιγμή με την ίδια τρυφερότητα
το άστερι, έχει μάνα του σύμπαντος, την αρμονία
Νάτο...το λαμπερό αστέρι το νιογέννητο το βλέπεις;;
Αυτό θα ναι το φως το ολόχρυσο που θα φωτίζει πάντα
την σκιά της απέραντης δικής μου αγάπης
--------------δροσιά, μάς τύλιξε
η πρώτη στιγμή η δική σου ξεκίνησε

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου